…ต่อให้มองไม่เห็น ก็ต้องแก้แค้น ต้องฆ่ามันให้ได้…
ดีวานฝืนลากสังขารเดินไปอย่างไร้จุดหมาย เขาไม่รู้ว่าวอลโดไปทางไหนและไม่คิดว่าสภาพในตอนนี้เขาจะเอาชนะได้ เขาจำเป็นจะต้องรอฟื้นตัว ฝึกฝนตนเองใหม่ และค่อยออกตามล่า
“เฮ้ พ่อหนุ่ม อาการหนักเลยนะ” เสียงของชายแก่ที่ไม่คุ้นหูดังขึ้น ดีวานบอกได้ว่าเขาเป็นมิตรจากน้ำเสียง
“ขอโทษนะ หมู่บ้าน… ไปทางไหน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอิดโรย
“เธอเป็นอัศวินสินะ ไม่สิน่าจะเป็นพาลาดิน แถมยังระดับสูงด้วย” ชายแก่วิเคราะห์จากชุดเกราะสีขาวที่เขาสวมอยู่ ดีวานรู้สึกว่าชายแก่คนนี้ใช้คำพูดคำจาแปลกหูพิกล
“เขาคือดีวาน อเล็กซีสครับ เป็นหนึ่งในสามพาลาดินศักดิ์สิทธิ์” ชายที่อยู่ข้างชายแก่รายงาน
ดีวานชะงัก เขาแน่ใจว่ากำลังเผชิญหน้ากับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้บุกรุกปริศนา ผู้ที่คนลือกันว่ามาพร้อมกับยานยักษ์
น่าแปลกที่ดีวานไม่ได้รู้สึกถึงความรู้สึกคุกคามจากคนพวกนี้ทั้งที่เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนพวกเขายังสู้รบกันอยู่แท้ ๆ อีกฝ่ายราวกับเดาใจได้ พวกเขารีบบอกว่าสงครามจบลงแล้วและดีวานไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะถูกพวกเขาเล่นงาน
“หมู่บ้าน…” ดีวานถามอีกครั้ง
