บทที่ 860 สู้กับสัตว์ประหลาด
เขาหินดำเป็นเหมือนเขตแดนของสุสานมังกร
สายลมพัดโชยเรียบเรื่อย ในขณะที่โครงกระดูกกระจัดกระจายอยู่ด้านหลัง
มีทั้งโครงกระดูกของมนุษย์ สัตว์ประหลาด และสิ่งมีชีวิตแปลก ๆ มากมาย ทว่ากลับไม่มีโครงกระดูกของมังกรโบราณ
พื้นดินราบเรียบถูกแทนที่ด้วยขุนเขาและผืนป่า
ต้นไม้แน่นขนัดจนไม่อาจแยกจากกันได้ มีตั้งแต่สูงสิบเมตรไปจนถึงร้อยเมตร รวมถึงดอกไม้และพืชพรรณนานาชนิดที่ยากจะพบเห็นในโลกภายนอก
ขุนเขาตั้งตระหง่าน ยิ่งเดินทางลึกเข้าไปก็ยิ่งสูงชัน
ภูเขาที่นี่ลาดชันมาก หากคนทั่วไปมาที่นี่คงไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้ตามปกติ
พวกเขาทั้งเจ็ดก้าวไปข้างหน้าและได้พบกับซากศพมนุษย์เป็นระยะ ดูท่าแล้วคงเพิ่งตายได้ไม่นาน
“น่าตื่นตาตื่นใจจัง!”
โจวอี้กับพรรคพวกหยุดอยู่บนยอดเขาสูงหลายร้อยเมตร
ห่างออกไปเป็นภูเขาที่สูงกว่าและอยู่เรียงรายซ้อนกันไป โดยยอดเขาที่สูงที่สุดถือได้ว่าเสียดฟ้า
แสงดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าสาดส่องยอดเขา น้ำตกไหลลงไปเบื้องล่างหลายร้อยเมตร
ทิวทัศน์งดงามนี้ถือได้ว่าเกินบรรยายสำหรับพวกเขา
“โจวอี้ ฉันมีลางสังหรณ์ไม่ค่อยดี” จ้านเฟิงนิ่วหน้าบอก
“อะไรเหรอครับ?”
“อย่างที่ฉันเคยบอก ที่นี่สงบเกินไป ไม่มีสิ่งมีชีวิตสักตัว มันเงียบสงัด ดูไม่สมกับเป็นเขตแดนลับเลย” จ้านเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดหายใจและเอ่ยต่อ “แล้วจากที่มีการบันทึกเอาไว้ก็มีเหตุรุนแรงเกิดขึ้นในสุสานมังกรค่อนข้างเยอะ แ
