บทที่ 853 แก้ไขวิกฤต
โจวอี้ลอบสังเกตอย่างระมัดระวัง
เขาสังเกตได้ว่าเมื่ออีกฝ่ายรู้ว่าบราม่ายังมีชีวิต ก็คล้ายกับว่าท่าทีแข็งกร้าวนั้นจะอ่อนลงเล็กน้อย และมีร่องรอยของความคาดหวังในแววตา
“ผมอยากรู้ว่าคุณจะทำร้ายเธอหรือเปล่า?” โจวอี้ถามอย่างเคร่งขรึม
“ทำร้ายบ้าอะไรล่ะ! เธอเป็นศิษย์ของฉัน ฉันจะทำร้ายเธอทำไม!” อีกฝ่ายสบถ
“ผมควรเรียกคุณว่าอะไรดี ผู้อาวุโส?”โจวอี้ถาม
“ทำไมนายถามมากแบบนี้วะ! บอกฉันมาว่าเธออยู่ที่ไหน!” ชายแก่ชุดดำตอบกลับด้วยความโกรธ
“ผมต้องถามเธอก่อนว่าคุณไม่ได้ทำร้ายเธอ แล้วผมถึงจะบอกคุณได้ว่าเธออยู่ที่ไหน! ยังไงซะเธอก็อยู่ภายใต้คำสั่งของผมแล้ว” โจวอี้กล่าว
“นายไม่กลัวฉันจะฆ่านายตอนนี้เหรอ?” อีกฝ่ายถามอย่างเคร่งขรึม จิตสังหารของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
“ถึงคุณจะฆ่าผม ผมก็จะไม่เดิมพันด้วยชีวิตของผู้ใต้บังคับบัญชาของผมหรอก” โจวอี้ตอบพร้อมยกไม้เท้าหัวมังกรให้สูงขึ้น
ชายแก่ชุดดำยังคงจ้องมองโจวอี้
เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งนาที จิตสังหารของเขาก็ค่อย ๆ จางหายไป และแทนที่ด้วยรอยยิ้มจางๆ
“ดี ดูเหมือนว่าศิษย์ที่ดื้อรั้นของฉันจะมีวิจารณญาณที่ดี ได้พบเจ้านายที่เหมาะสมแล้ว” บรามี่พูดเบา ๆ “ลองถามเธอดูสิ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ โจวอี้ก็กดต่อสายหาบราม่าทันที
“เจ้านาย คุณต้องการให้ฉันช่วยอะไร?” เสียงเศร้าหมองของบราม่าดังมาจากปลายสาย
“เธอรู้จักพ่อมดที่ชื่อบรามี่ไหม?”โจวอี้ถามเสียงเข้ม
“เขาเป็นอาจารย์ของ