มชายวัยกลางคนในเครื่องแบบทหาร
“ผมเองก็ไม่มั่นใจ” อีกฝ่ายตอบ “แสดงเอกสารระบุตัวตนหรือผู้ฝึกยุทธ์ของคุณด้วยครับ”
“นี่ครับ!” โจวอี้หยิบเอกสารที่ได้จากคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงออกมายื่นให้อีกฝ่ายดู
ทันใดนั้น ท่าทีเฉยชาก็หายไป อีกฝ่ายคำนับให้และเอ่ยอย่างนอบน้อม “มีกลุ่มจากคณะกรรมการเข้าไปในเขาสองกลุ่มแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนก็เข้าไปแล้วด้วยครับ ส่วนเกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น เราเองก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ”
“ไม่เป็นไรครับ เข้าไปดูข้างในกันเถอะ” โจวอี้ยิ้ม
ทันใดนั้น!
เขากับเฉินซานก็มุ่งหน้าขึ้นเขาไปตามเส้นทางขรุขระบนเขา
ภูเขาแถบนี้กว้างขวางมาก พื้นที่กว่าร้อยละ 95 เป็นเทือกเขาลาดชัน ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘แปดขุนเขา หนึ่งสายน้ำ หนึ่งผืนดิน’
ส่วนที่โจวอี้และเฉินซานขึ้นไปนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่ภูเขา แต่เป็นเทือกเขาที่ทอดยาวสลับไปมา
หุบเขายิ่งลึกมากเท่าไหร่ คนก็ยิ่งน้อยลงเรื่อย ๆ
หลังจากเดินขึ้นเขามากว่าครึ่งชั่วโมง ทั้งสองก็รับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ห่างออกไปพันเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้
“อาจารย์ลุงน้อย น่าจะมีคนสู้กันอยู่ อย่างน้อยน่าจะเจ็ดคน” เฉินซานพูดขึ้น
“อืม ผมเองก็รู้สึกเหมือนกัน เราไปแอบดูสถานการณ์เงียบ ๆ กันเถอะ” โจวอี้รวบรวมพลังวิญญาณแล้วพุ่งตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือทันที
เขาและเฉินซานทำตัวเหมือนลิงภูเขา เมื่อมาถึงในระยะไม่กี่ร้อยเมตรก็ปีนขึ้นต้นไม้และยืนบนกิ่งไม้ของต้นไม้ที่สูงมากกว่
