บทที่ 836 ความตกตะลึงของโจวหงเย่
โจวอี้กำลังรับบท ‘พ่อสื่อ’ ทั้งที่ไม่ได้ค่าตอบแทนแต่อย่างใด
ทว่าการได้เห็นสีหน้าผิดปกติของจ้านหลิงอวิ๋นและใบหน้าแดงเรื่อของจีหงเสา เขาก็รู้สึกว่าทั้งสองคนคล้อยตามอยู่บ้าง
เขาอยากยุให้เกิดเรื่องมงคลขึ้น แต่ตอนนี้ทำได้เพียงเพาะเมล็ดพันธุ์ในใจพวกเขา ต่อไปหากคอยรดน้ำอยู่เรื่อย ๆ เชื่อว่าไม่นานคงงอกเงยและพร้อมเก็บเกี่ยว
ตกดึก
โจวอี้ออกจากบ้าน และจ้านหลิงอวิ๋นยังคงคอยติดตามไป
ณ อาคารเถิงเหมา
โจวหงเย่ยืนกอดอกอยู่ที่หน้าต่างห้องบนชั้น 52 สายตาทอดมองไปยังทิวทัศน์ยามค่ำคืน แสงไฟจากเมืองนี้ดูมีชีวิตชีวายิ่งกว่าเดิม
เธออารมณ์ดี เรียกได้ว่าดีมากด้วยซ้ำ
ช่วงนี้เกิดเรื่องน่ายินดีสองอย่าง
อย่างแรกคือ หากฝึกยุทธ์อีกเพียงเล็กน้อย เธอก็จะได้เป็นผู้แข็งแกร่งระดับผสานเต๋าแล้ว
อย่างที่สองคือ เธอเพิ่งได้ข่าวว่าโจวอี้ผู้เป็นหลานชายผ่านบททดสอบการขึ้นบันไดสวรรค์ที่แปดบนเขาในคุนหลุน และเป็นที่ชื่นชมในฐานะอัจฉริยะหัวกะทิในโลกผู้ฝึกยุทธ์
สำหรับเธอแล้ว ข่าวที่สองนั้นน่ายินดีกว่าการสำเร็จยุทธ์ของเธอ เพราะยิ่งหลานชายแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ตระกูลโจวก็จะยิ่งแข็งแกร่งตาม
ความหวังในการ ‘แก้แค้น’ ชัดเจนเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว
“ยังไม่พักผ่อนอีกเหรอ?” หวังจ้านฉีถามเบา ๆ ขณะเดินเข้ามาหาเธอ
“ฉันนอนไม่หลับนิดหน่อย” เธอบอก
“คุยด้วยได้ไหม?” เขาถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจนัก
“มีอะไรงั้นเหรอ?”
“ผม… ผม
