บทที่ 818 ชายปริศนา
หลิวสุยเฟิงที่เสียหน้าต่อหน้าทุกคนถึงกับโกรธจัด ลูกพี่ลูกน้องของเขาอย่างถังหลินเฟิงซึ่งอยู่ข้างเขามาตลอดนั้น เวลานี้กลับไม่เข้าข้าง
หลังจากผ่านไปราว ๆ หนึ่งกิโลเมตร หลิวสุยเฟิงก็ดึงมือออกจากถังหลินเฟิง
“นายจะพาฉันไปไหน?”
“ตรงนี้คงไม่เป็นไร” ถังหลินเฟิงกล่าว
“นายหมายความว่ายังไง?” หลิวสุยเฟิงถามพลางขมวดคิ้ว
“อะไรคือสิ่งที่นับถือกันในโลกผู้ฝึกยุทธ์ของเรา?” ถังหลินเฟิงถามด้วยท่าทีจริงจัง
“แน่นอนว่ามันคือความแข็งแกร่ง” หลิวสุยเฟิงตอบ
“ใช่ ความแข็งแกร่งเป็นที่นับถือกันในโลกผู้ฝึกยุทธ์ เพราะงั้นอย่าไปยั่วโมโหโจวอี้ เพราะนายไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้” ถังหลินเฟิงพูดด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่น
“นายหมายความว่ายังไง?” หลิวสุยเฟิงถามด้วยความโกรธ
“โจวอี้แข็งแกร่งมาก ถึงแม้ว่าเราจะแข็งแกร่งขึ้นหรือร่วมมือกันก็เถอะ แต่เราก็สู้เขาไม่ได้อยู่ดี เพราะงั้นอย่ายั่วโมโหเขาจะดีกว่า”
หลิวสุยเฟิงจ้องมองถังหลินเฟิงโดยที่แทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง
ลูกพี่ลูกน้องของเขากำลังพูดถึงอะไร?
ตัวเขาเองอยู่ในระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นกลาง ส่วนลูกพี่ลูกน้องของเขาก็อยู่ในระดับบรรพจารย์ยุทธ์เช่นกัน หากพวกเขาร่วมมือกันยังจะไม่สามารถสู้กับโจวอี้ได้อีกเหรอ? นี่มันเรื่องตลกอะไร?
“ไม่เชื่อเหรอ?”
“ฉันคิดว่านายกำลังปั่นหัวฉันอยู่นะ” หลิวสุยเฟิงหัวเราะเยาะ
“สุยเฟิง ความแข็งแกร่งของนายเทียบกับฉู่มู่เฟิงจากสำนักเต๋าตงจีไหม
