้ตัดสินใจแล้วว่าจะมาคอยดูแลเธอหลังคลอด
สามวันต่อมา
โจวอี้ได้รับสายหนึ่งซึ่งเป็นสายจากหลันเสวียน
เขาจึงขอตัวหลังจากทำอาหารเที่ยงให้อู๋ซินเยว่ และอยู่เป็นเพื่อนเธอกินข้าวจนเสร็จ
“คุณต้องไปแล้วเหรอคะ?”
“ครับ ได้เวลาต้องไปแล้ว อีกสองวันเขาคุนหลุนจะเปิด ตอนนี้ต้องเร่งมือครับ” โจวอี้บอก
“ฉันรู้เรื่องตระกูลโบราณมาบ้าง พยายามอย่าไปมีเรื่องกับพวกเขาเลยค่ะ สำคัญที่สุดคือการป้องกันจนกว่าจะก่อตั้งกองกำลังได้ก่อน” เธอบอก
“ไม่ต้องห่วง! ผมไม่หาเรื่องใครก่อนหรอก นอกจากฝ่ายนั้นจะมาหาเรื่องก่อน” โจวอี้ยิ้ม
“จะกลับมาช่วงเดือนกันยาไหมคะ?”
“ครับ”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ บริเวณข้างหน้าต่างห้องนอน
อู๋ซินเยว่ที่ควรจะหลับแล้วกลับปรากฏตัวข้างหน้าต่าง
ใบหน้าสวยเรียบนิ่งดังเดิม ทว่าในใจกลับกระอักกระอ่วน เธอลูบหน้าท้องตนเองขณะมองโจวอี้จากไป
ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาไม่ได้ร้อนแรงดั่งไฟหรือหวานชื่นดุจน้ำตาล ทว่าเพียงแค่ความอบอุ่นก็ทำให้เธอสบายใจมาก ยิ่งอยู่ด้วยกันเขาก็ยิ่งมีน้ำหนักในใจเธอมากขึ้น
“เขาไปแล้วเหรอ?” ผู้อาวุโสอู๋โผล่มาอยู่ข้างเธออย่างเงียบเชียบ
“ค่ะ เขามีธุระต้องไปทำน่ะ”
“มีอะไรสำคัญไปกว่าการอยู่กับผู้หญิงท้องอย่างเธออีก” ผู้อาวุโสอู๋ท้วง
“เขาคุนหลุนจะเปิดแล้ว เขาจะไปเข้าร่วมการทดสอบ ‘ขึ้นบันไดสวรรค์’ ค่ะ”
ผู้อาวุโสอู๋ชะงักก่อนจะเงียบไป แม้เธอจะไม่พอใจโจวอี้ ทว่าก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความก้าวหน้าในการฝึกยุ
