บทที่ 789 สาวงามพบสาวงาม
โจวอี้กระโดดขึ้นมาจากสระว่ายน้ำ ก่อนจะไปอาบน้ำที่ห้องอาบน้ำและแต่งตัวให้เรียบร้อย จากนั้นจึงกลับไปที่สระว่ายน้ำอีกครั้ง
ทันใดนั้นเซี่ยหลู่ก็โผมากอดแขนเขาไว้
“ต่อหน้าผู้หลักผู้ใหญ่ก็สำรวมหน่อย” เขาบอกอย่างเอือมระอา
“ต่อหน้าหลักผู้ใหญ่ เราก็ช่างมันบ้างก็ได้” เซี่ยหลู่พูดก่อนจะหันไปถามแม่เฒ่าจวง “อาจารย์คะ ศิษย์พูดถูกไหม?”
“อืม” แม่เฒ่าจวงยิ้มจนหน้าขึ้นรอยตีนกา
“ได้ยินไหม ผู้อาวุโสยังไม่ว่าอะไรเลย นาย…เอ๊ะ? สาวสวยคนนั้นน่ะมาจากไหนกัน ชิ! พลังน้ำนี่ทรงพลังจริง ๆ ดูเหมือนมีแค่หยิบมือก็ดึงน้ำออกมาได้หมดแล้ว” เซี่ยหลู่พูดขึ้นเมื่อเห็นเฉินอันฉีเดินลงบันไดมา
ความร่าเริงของเฉินอันฉีหายวับไปในทันที เธอมองเซี่ยหลู่คนสวยและทรงเสน่ห์ ความรู้สึกด้อยกว่าพลันเกิดขึ้นในใจ
สวยจริง ๆ ด้วย!
ขนาดเธอเป็นผู้หญิงยังอดชื่นชมไม่ได้เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาทรงเสน่ห์ชวนตกตะลึงของอีกฝ่าย
ทันใดนั้น แรงกระตุ้นบางอย่างก็ตีตื้นขึ้นมา เธอก้าวตรงไปกอดแขนอีกข้างของโจวอี้ไว้
เธอไม่กล้ามองหน้าเซี่ยหลู่ นับประสาอะไรกับโจวอี้ ทำได้แค่ก้มหน้าแต่ก็ยังกอดแขนเขาไว้แน่น คล้ายกับกลัวว่าหากไม่ออกแรงกอดไว้ เขาจะสะบัดหนีไป
“น่าสนใจดีนี่”
เซี่ยหลู่ปล่อยแขนชายหนุ่มและจ้องมองเฉินอันฉี ทันใดนั้นเธอก็หันมามองหน้าเขาและถามพร้อมร้อยยิ้ม “นายไปได้สาวสวยคนนี้มาจากไหนล่ะ?”
“อย่าพูดเหลวไหลน่า ผม…”
“ฉันชื่อเฉินอันฉีค่ะ ย
