บทที่ 778 คลิปสั้นกลายเป็นไวรัล
เหอเฉิง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน
หิมะตกลงมาอาบย้อมโลกจนขาวโพลน อุณหภูมิบนถนนเย็นยะเยือกไปจนถึงกระดูก ทว่ายังคงมีผู้คนเดินสัญจรผ่านไปมา ในขณะที่ร้านค้าริมถนนกลับอบอุ่น
ภายในร้านอาหารบาร์บีคิว อวี้เถียนเถียนนั่งอยู่ในตำแหน่งที่นั่งริมหน้าต่าง เธอถ่ายภาพด้วยโทรศัพท์มือถือโดยเล็งกล้องหันออกไปนอกร้าน จากนั้นก็ตัดต่อและอัปโหลดลงไปในแอปฯโต่วอิน
“เถียนเถียน รีบกินเร็วเข้า เนื้อจะไหม้แล้วนะ” หลี่เสี่ยวซวงซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามกำลังพลิกเนื้อย่างและพูดอย่างไม่พอใจว่า “เธอโพสต์รูปไปก็ไม่มีใครสนใจหรอก เธอควรโพสต์คลิปสั้น ๆ ดีกว่านะ ฉันจะช่วยคิดแคปชัน”
“จริงเหรอ? งั้นเอาตามนั้น!” อวี้เถียนเถียนมีสีหน้าประหลาดใจ
“กินเร็ว!”
“ได้ ๆ แต่ว่านะเสี่ยวซวง ฉันหวังว่าผู้ติดตามในโต่วอินของฉันจะมีมากเท่า ๆ กับของเธอนะ หรือถึงจะไม่มากเท่า แต่ถ้าฉันสามารถมีผู้ติดตามได้ถึงล้านคน แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว” อวี้เถียนเถียนยิ้ม
“เธอคิดว่ามันง่ายไหมล่ะ ฉันโพสต์คลิปสั้นมาแล้วหลายร้อยคลิปจนมีผู้ติดตามเกือบสามล้านคน ฉันถ่ายคลิป คิดแคปชัน ตัดต่อ ทำแบบนี้ทุกวัน บอกเลยว่าเหนื่อยเหลือเกิน” หลี่เสี่ยวซวงถอนหายใจและพูดอย่างเศร้าใจว่า “ถ้าเธอไม่เก่งพอ เธอก็ต้องทำงานหนักเพื่อชดเชย คนดัง ๆ ในแอปฯโต่วอินน่ะแค่ทำคลิปสั้น ๆ ไม่กี่คลิปก็ไวรัลได้แล้ว”
“มีอยู่คนหนึ่งนะ เขาน่าทึ่งมาก เขาแค่โพสต์คลิปสั้น ๆ 5-6
