บทที่ 770 พาลูกสาวไปหาลูกสาว
ตกเย็น ถังเหมียวเหมี่ยวตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกไร้เรี่ยวแรง เธอยกมือขึ้นแตะหน้าผากและยังสัมผัสได้ว่ายังร้อนอยู่
เธอนึกถึงฉากในความฝัน
ในความฝันเธอได้เจอกับพี่เสี่ยวรุ่ย สองพี่น้องจับมือกันเดินไปตามสวนดอกไม้ จับนก ผึ้ง และหัวเราะด้วยกันอย่างมีความสุข
“พี่เสี่ยวรุ่ย…”
ถังเหมียวเหมี่ยวเศร้าสลดลง
แกรก…
ประตูถูกเปิดออกจากด้านนอก
เธอเงยหน้าขึ้นเห็นโจวอี้ดันประตูเข้ามาก็เบิกตากว้าง สายตาฉายแววตกใจ ร่างเล็กกระโจนขณะอ้าแขนโผเข้าหาอ้อมแขนผู้เป็นพ่อ
“พ่อคะ ในที่สุดก็กลับมาสักที เหมียวเหมี่ยวคิดถึงพ่อมากเลย!” ถังเหมียวเหมี่ยวเอ่ยพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
ตอนนี้นี่เอง!
ความโศกเศร้าในใจของเธอถูกปลดปล่อยออกมา
โจวอี้กอดเธอและพบว่าเด็กน้อยกำลังตัวสั่น
“ลูกสาวคนดีของพ่อ ไม่ร้องนะครับ พ่อกลับมาแล้ว พ่อผิดเองที่นิสัยไม่ดี พ่อจะไม่ทิ้งลูกไปไหนนาน ๆ อีกแล้ว ที่จริงพ่อก็คิดถึงหนูมากเลย คิดถึงทุกวันเลยนะ” เขาลูบหลังลูกสาวพลางเอ่ยปลอบ
“พ่อคะ หนูคิดถึงพี่เสี่ยวรุ่ย” ถังเหมียวเหมี่ยวงอแง
“ถ้าคิดถึงพี่เค้าก็ไปหากันไหม?” โจวอี้ถาม
“จริงเหรอคะ?!” ถังเหมียวเหมี่ยวเงยหน้าเปื้อนน้ำตาขึ้นมาถาม
“จริงสิ แค่เหมียวเหมี่ยวหายดี พ่อจะพาไปหาพี่เสี่ยวรุ่ยเลย”
“พ่อคะ หนูอยากไปเดี๋ยวนี้เลย” เธอบอกขณะจับแขนเสื้อของเขาไว้แน่น
“ไม่ใช่ตอนนี้ ลูกยังป่วยอยู่นะ! สถานที่ที่พี่เสี่ยวรุ่ยอยู่มีทั้งน้ำแข็งแล
