บทที่ 754 ฝึกยุทธ์ระดับชาติ
โจวอี้เห็นความมุ่งมั่นในแววตาของลูกสาวอย่างถังเสี่ยวรุ่ย ความไม่พอใจตีตื้นขึ้นมาในใจ จึงดุออกไปทันที “ต่อให้อยากไป ลูกก็ไปที่นั่นไม่ได้ มันอันตรายมาก ลูกเป็นลูกสาวพ่อ พ่อยอมให้ลูกไม่ต้องทำอะไรสำเร็จเลยดีกว่าจะให้ลูกไปเสี่ยงที่นั่น!”
“พ่อคะ หนูเข้าใจพ่อนะคะ แต่ถ้าไม่ยอมให้หนูไป ต่อไปหนูก็จะไม่มีความสุข แล้วก็ต้องทุกข์ไปแบบนี้ตลอด” ถังเสี่ยวรุ่ยตัวสั่น เด็กน้อยก้มหน้าลงด้วยความกลัว
“นี่ลูก…”
“โจวอี้ ทำไมต้องขึ้นเสียงใส่เสี่ยวรุ่ยด้วยล่ะ ลูกยังเด็กอยู่เลยนะคะ” ถังหว่านเห็นว่าลูกสาวกลัวก็รีบดึงเด็กน้อยเข้ามาในอ้อมแขนและโวยวายใส่โจวอี้
“ผมไม่ได้ทำสักหน่อย…”
“ไม่ได้ทำที่ไหน ถ้ามีอะไรจะสอนลูกก็บอกดี ๆ สิคะ ดูสิ ลูกกลัวหมดแล้วนะ” เธอย่อตัวลงพลางกอดถังเสี่ยวรุ่ยไว้ “เสี่ยวรุ่ยเป็นเด็กดี ไม่ต้องกลัวนะ พ่อเขาเองก็เป็นห่วงความปลอดภัยของลูก เขาเลยไม่อยากให้ลูกไปลำบาก ไม่อยากให้ลูกไปเผชิญหน้ากับอันตราย เราต่างก็รักลูกมาก หวังว่าลูกจะเข้าใจและไม่ทำให้เราเป็นห่วง ตกลงไหมคะ?”
“แม่คะ หนูดูแลตัวเองได้ค่ะ แล้วก็มีอาจารย์อยู่กับหนูด้วย ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ” ถังเสี่ยวรุ่ยบ่อน้ำตาแตก แต่เธอยังยืนกรานหนักแน่น
“แม่…” ถังหว่านพูดไม่ออก
“เจ้านาย ถ้าเธออยากไปจริง ๆ ก็ให้เธอไปเถอะค่ะ! ถึงจะยังเด็กแต่ก็ถูกลิขิตแล้วว่าชีวิตคงไม่ราบรื่น ให้เธอฝึกฝนเอาไว้เป็นการดีที่สุดนะคะ” หนานกงเหยาโพล
