ยได้ อีกฝ่ายจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยอย่างแน่นอน แต่ถ้าอีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองไม่สามารถช่วยได้ อีกฝ่ายจะเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ
วันนี้มันบ้าอะไรกัน?
ทำไมเขายังถามถึงรายละเอียดของตระกูลเจี่ยงอีก?
เขาไม่กลัวตระกูลผู้ฝึกยุทธ์เหรอ?
“ฉันถามไปแล้ว ตอบมาเลยอย่ามัวอ้ำอึ้ง” หนี่อันหงกล่าวอย่างไม่พอใจ
“ตระกูลเจี่ยงไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับตระกูลผาง พวกเขาเป็นแค่ตระกูลผู้ฝึกยุทธ์ชั้นสามในจินหลิง แต่ตระกูลนี้มีผู้ฝึกยุทธ์ในระดับกึ่งปรมาจารย์ซึ่งแย่กว่าตระกูลผางในเหอเฉิงมาก” อันเจียรุ่ยกล่าว
“ถ้างั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน! คราวนี้ถือว่าฉันตอบแทนบุญคุณที่นายเคยมีต่อฉันนะโว้ยแล้วหลังจากนี้เราหายกัน!” หนี่อันหงกล่าวเสียงดังลั่น
“ปล่อยเป็นหน้าที่นาย?” สีหน้าของอันเจียรุ่ยดูโง่งม
เขาคิดว่าเขารู้จักหนี่อันหงดีมากแล้ว แต่ตอนนี้การกระทำของอีกฝ่ายเกินความคาดหมายของเขาเหลือเกิน หนี่อันหงสามารถจัดการกับตระกูลเจี่ยงได้จริงเหรอ?
“ถูกต้อง ฉันเป็นหนี้บุญคุณเขาคนนั้นดีกว่าเป็นหนี้บุญคุณนาย นายมันเจ้าเล่ห์มากเกินไป ฉันกลัวว่าไม่แน่ในอนาคตนายอาจจะขายฉันเพื่อเงิน และฉันก็ทำอะไรนายไม่ได้เพราะฉันติดหนี้บุญคุณนายอยู่!” หนี่อันหงพูดแล้วก็จำได้ว่าโทรศัพท์มือถือของเขาพังขณะถูกทุบตีก่อนหน้านี้
“เอาโทรศัพท์มือถือของนายมาให้ฉัน ฉันจะโทรหาเขาให้!” หนี่อันหงกล่าว
“ใครเหรอ?”
“ไม่ใช่เรื่องของนาย แค่เอามาก็พอ”
ช็องเซลิเซ่ ลานติง ว
