บทที่ 700 ลูกชาย
ภายในห้องนอนที่กว้างขวาง บนเตียงขนาดใหญ่อันเงียบสงบ
ใบหน้าของอู๋ซินเยว่ซีดเผือด เหงื่อไหลเต็มหน้าผาก
เธอรู้สึกเจ็บปวดที่ตาเป็นอย่างยิ่งราวกับไม่อาจหาทางรักษาได้
เธอรู้สึกได้ว่าพลังแห่งดวงดาวที่เธอได้เตรียมที่จะแปลงกำลังถูกดูดกลืนโดยทารกในครรภ์
เธอต้องการที่จะควบคุมมันแต่ก็ไม่อาจทำเช่นนั้นได้ เดิมทีการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์นั้นแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่าอ่อนแอลงอย่างชัดเจน ราวกับว่าการเต้นของหัวใจนั้นอาจจะหยุดลงได้ทุกเมื่อ
ปัง!
ประตูห้องนอนถูกเปิดออก โจวอี้เดินเข้าไปด้านใน เพียงแวบแรกที่เขาได้เห็นอู๋ซินเยว่ก็รับรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังเจ็บปวดมาก
“นายมาทำอะไรที่นี่?”
เมื่ออู๋ซินเยว่เห็นโจวอี้ ความรู้สึกโกรธแค้นและเสียใจก็ผุดขึ้นมาทันที แม้เธอจะรู้สึกดีใจเมื่อได้ยินเสียงของโจวอี้ แต่เมื่อได้พบหน้าเขาอีกครั้งและนึกถึงสถานการณ์ที่ต้องเจอในปัจจุบันก็ทำให้เธอต่อต้านเขาอย่างรุนแรง “ฉันไม่อยากเจอนาย!”
“ซินเยว่…”
“ออกไป!” อู๋ซินเยว่กล่าวอย่างโกรธเคือง
โจวอี้ส่ายหัวเล็กน้อย
เมื่อมองไปยังอู๋ซินเยว่ผู้มีอารมณ์แปรปรวน เขาก็ไม่ได้รู้สึกโกรธเคือง แต่เดินไปข้างเตียงพร้อมกล่าวอย่างแผ่วเบา
“ถ้ามีอะไรไม่พอใจก็เอาไว้คุยกันทีหลังเถอะ สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือลูกของเรา คุณเองก็อยากให้ลูกปลอดภัยเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”
“นาย…”
อู๋ซินเยว่เปิดปากราวกับต้องการจะเอ่ยบางสิ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่
