ั่งรถ Knight XV และมองดูทิวทัศน์ภายนอก เขาถามด้วยความสงสัยว่า “นี่ไม่ใช่เส้นทางไปสนามบินหรือทางหลวงใช่ไหม?”
“เราจะไปโรงเรียนอนุบาลนานาชาติเหิงปางซื่อก่อน” โจวอี้ยิ้ม
“เพื่ออะไร?” หวงไห่เทาถามอย่างสงสัย
“ครั้งนี้จะพาลูกสองคนไปเที่ยว”
“…”
ในไม่ช้า โจวอี้ก็อุ้มเจ้าหญิงน้อยทั้งสองขึ้นมา
เมื่อเห็นท่าทางอยากรู้อยากเห็นของพวกเธอ โจวอี้ที่นั่งอยู่เบาะหลังก็โอบลูกสาวด้วยแขนข้างละคน และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “พ่อกลัวว่าลูกจะเบื่อที่โรงเรียน พ่อเลยพาลูกออกไปเล่นน่ะ”
“เราจะไปเล่นที่ไหนกันคะ?” ถังเหมียวเหมี่ยวถามอย่างตื่นเต้น
“เรากำลังจะไปมณฑลเหอหนาน ไปโรงเรียนการฝึกยุทธ์”
โรงเรียนการฝึกยุทธ์?
แววตาของถังเหมียวเหมี่ยวและถังเสี่ยวรุ่ยเป็นประกายขึ้นมาทันที
ตั้งแต่ที่ระดับการฝึกและความแข็งแกร่งของพวกเธอเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง พวกเธอก็กระตือรือร้นที่จะพบผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ไม่ใช่แค่เด็ก ๆ ที่พวกเธอฝึกฝนด้วยทุกวันในบริเวณวิลล่า
ณ มณฑลเหอหนาน เมืองเฟิงเติ้ง
ที่เชิงเขาซงซานอันยิ่งใหญ่ มีโรงเรียนการฝึกยุทธ์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศตั้งอยู่
ภายในสำนักงานใหญ่แห่งนี้ หลิวไห่ชิงกำลังดื่มชาหอมกรุ่นและเรียกดูเอกสาร
กริ๊ง กริ๊ง…
“หือ?”
หลิวไห่ชิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเห็นชื่อบนหน้าจอสายเรียกเข้า แววตาของเขาฉายความประหลาดใจ
หวงไห่เทา?
ผู้ชายคนนั้นจากเมืองจินหลิง ทำไมจู่ ๆ ถึงคิดจะโทรหาฉัน?
เป็นไปได้ไหมว่าเขาเบื่อและอยาก
