บทที่ 674 ถูกปิดล้อม
“ผมเอง!”
ร่างหนึ่งเข้าไปในโกดัง
ไป๋ฉานขมวดคิ้ว มองไปที่หูจื้อจวินที่มีสีหน้ายุ่งเหยิง สายตาวาววับขึ้นมาทันที และถามอย่างเกรี้ยวกราดว่า “ทำไมแกมาคนเดียว? ก่อนหน้านี้ฉันติดต่อแกไม่ได้เลย!”
“เฉินหลงเปาถูกฆ่าตาย ผมแทบเอาชีวิตไม่รอด เป็นคนจากคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงพวกเขาค้นพบที่อยู่ของเฉินหลงเปากับผม ถ้าผมไม่หนีเร็วพอ ผมคงตายไปแล้ว” หูจื้อจวินคุกเข่าลงต่อหน้าไป๋ฉานด้วยสีหน้าขมขื่น
“หลังจากที่ผมหนีไป ผมพบว่าโทรศัพท์ของผมถูกทำลายระหว่างการต่อสู้ ผมก็เลยไม่สามารถติดต่อท่านได้ ผมไม่กล้ากลับมาทันที ผมก็เลยหนีพลางซ่อนตัวไปรอบ ๆ เมืองจินหลิงจนแน่ใจว่าไม่มีใครติดตามผมมา จากนั้นผมก็รีบไปที่จุดนัดพบของเรา แต่ก็ไม่เจอใครแล้ว ผมติดต่อพี่หลงจือและพบว่าท่านอยู่ที่นี่”
“หูจื้อจวิน แกกล้าหลอกฉันเหรอ?” ไป๋ฉานดึงมีดออกมาจ่อที่คอของหูจื้อจวิน กรีดคอของเขาจนเลือดซึมออกมาเล็กน้อย
“ไม่ ๆ ผมไม่กล้าโกหก ทุกสิ่งที่ผมพูดเป็นความจริง” หูจื้อจวินอุทานด้วยความหวาดกลัว
“ระดับยุทธ์ของเฉินหลงเปาอาจไม่แข็งแกร่งเท่าแก แต่ระหว่างแกสองคนน่ะห่างกันไม่มาก ในเมื่อเขาไม่รอดแล้วน้ำหน้าอย่างแกจะหนีได้ไง!” ไป๋ฉานถามอย่างเย็นชา
“ผม…ผมแข็งแกร่งกว่าเขามาก! ก่อนหน้านี้ผมซ่อนความแข็งแกร่งของผมไว้ และทุกคนคิดว่าผมอยู่ที่ระดับผู้เชี่ยวชาญยุทธ์ขั้นสมบูรณ์ แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมทะลวงไปสู่ระดับกึ่งปรมาจารย์แ
