บทที่ 668 ปิดถนน
ถนนจินกัง
ภายในรถที่มีหวงไห่เทาและโจวอี้ เวลานี้มีบุคคลปริศนาหลายคนเข้ามาขวางทาง
“แกเป็นใคร? กล้าดียังไงถึงมาขวางทาง หรือว่าหายใจจนเหนื่อย หา!” หวงไห่เทาเปิดประตูรถออกมาและจ้องเขม็งไปที่ผู้คนเหล่านั้น
“คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเราเป็นใคร แค่มากับเรา!” ชายวัยกลางคนที่เป็นผู้นำสวมชุดจงซานสีเทาและถือดาบยาว เขาเอ่ยด้วยท่าทางเย็นชา
“อะไร? อยากลักพาตัวฉัน?” หวงไห่เทาตะคอกถามอย่างเย็นชา
ครู่ต่อมา
ชายที่ดูแข็งแกร่งจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้นข้าง ๆ หวงไห่เทา
“เราไม่ได้ลักพาตัวคุณ เราชวนคุณมากับเราต่างหาก มีคนต้องการพบคุณ” ชายในชุดสูทจงซานดูเหมือนจะไม่สนใจคนที่อยู่ข้าง ๆ หวงไห่เทาและพูดต่ออย่างเย็นชา
“ใครล่ะ?” หวงไห่เทาตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายอาจไม่ธรรมดา
“คุณไม่จำเป็นต้องรู้”
“แกเข้าใจมารยาทไหม?” โจวอี้ลงจากรถ แล้วมองตรงไปที่ชายในชุดสูทจงซาน ก่อนจะถามอย่างเฉยเมยว่า “ถ้าเราไม่ไปกับพวกแก แล้วพวกแกจะทำอะไร?”
“แกเป็นใคร?” ชายในชุดจงซานถาม
“ไม่รู้จักมารยาทเหรอ? ก่อนจะถามว่าเป็นใคร แนะนำตัวก่อนดีไหม?” โจวอี้ถามกลับ
“ไอ้หนู แกกำลังหาที่ตาย” ชายในชุดจงซานกล่าวอย่างโกรธเคือง
“อะไรนะ? ใช้กำลังเหรอ? ถ้าวัดกันจริง ๆ ก็ไม่แน่ว่าใครจะอยู่ใครจะตาย!” โจวอี้หัวเราะเยาะ
“ฮ่า ฮ่า!” ชายในชุดจงซานดูเหมือนจะได้ยินเรื่องที่ตลกที่สุดในโลก
เขามองโจวอี้อย่างเหยียดหยาม แล้วพูดกับหวงไห่เทาว่า “ไม่สำคัญหรอก ฉันจะบอกว
