เธอเป็นภรรยาของโจวอี้ และถ้าพวกเขารับเธอเป็นศิษย์…
ทันใดนั้น หลี่โหย่วจื้อก็เข้าใจทันที เขามองพี่ชายด้วยความชื่นชม
“ท่านอาจารย์ โปรดดื่มชา” ถังหว่านยื่นชาให้หลี่โหย่วจื้อบ้าง
“ตกลง ข้าจะดื่ม” หลี่โหย่วจื้อพูดด้วยรอยยิ้ม เต็มใจดื่มชาหอมกรุ่นในอึกเดียว
เขาและฮั่นจิ่วหยางมองไปที่ถังหว่านและพร้อมที่จะให้เธอยืนขึ้น แต่ทันใดนั้นก็ดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้
ครู่หนึ่งนั้นทั้งคู่ก็รู้สึกได้ถึงบางอย่าง
ไม่…
ไม่มีของขวัญรับศิษย์!
พวกเขารับอีกฝ่ายเป็นศิษย์และศิษย์ยังคงคุกเข่าต่อหน้าพวกเขาด้วย แล้วตอนนี้พวกเขาควรทำอย่างไรเมื่อไม่มีของขวัญ?
ทั้งสองสบตากัน จากนั้นมองไปที่การแสดงออกแปลก ๆ รอบตัวพวกเขา ในที่สุดพวกเขาก็กัดฟันและต่างหยิบสมบัติซึ่งเป็นของรักของหวงของตัวเองที่สุด ซึ่งพกติดตัวไปไหนต่อไหนด้วยอยู่ตลอดออกมาอย่างไม่เต็มใจ
“ถัง…ถังหว่าน! เนื่องจากเรายอมรับเจ้าเป็นศิษย์แล้ว เราควรแสดงความยินดี นี่คือ…นี่คือพัดดาราสวรรค์ที่อาจารย์ใช้เวลาเก้าปีในการหลอมสร้าง โดยใช้วัสดุและสมบัติระดับสวรรค์นับไม่ถ้วน ข้าขอมอบ… อะแฮ่ม… ข้าขอมอบมันให้เจ้าเป็นของขวัญ” ฮั่นจิ่วหยางพูด พยายามแบกรับความเจ็บปวดขณะที่เขายื่นพัดทองคำให้ถังหว่าน
“นี่คือของขวัญจากข้า สมบัติลับของตำหนักเทียนจีเก่าของเรา มันคือเข็มทิศดารา รักษาให้ดี เจ้าต้องรักษามันให้ดี…” หลี่โหย่วจื้อกล่าว เขาดูเป็นทุกข์แต่แสร้งทำเป็นไม่สนใจ
“ขอบคุณท่านอ
