บทที่ 649 หญิงขี้เมา
ทะเลสาปเซียนหนู่
ฉู่เทียนฮุ่ยยืนอยู่ริมทะเลสาบ มือของเธอที่กำลังถือโทรศัพท์อยู่นั้นสั่นเล็กน้อย
พ่อผู้ให้กำเนิดโจวอี้?
เขาเป็นใคร?
ฉู่เทียนฮุ่ยอยู่ในอารมณ์ที่ซับซ้อน เธอเลี้ยงดูโจวอี้มาตั้งแต่เล็ก แม้ว่าความสัมพันธ์ของเธอและโจวอี้จะเรียกว่าอาจารย์และศิษย์ แต่ในสายตาของเธอ โจวอี้เปรียบเสมือนลูกแท้ ๆ ของเธอ
“อาจารย์ ผมขาดกำลังคน เพราะงั้นเมื่อไม่กี่วันก่อน ผมก็เลยไปที่แดนชำระขั้วโลกเพื่อหาซื้อคนมาเข้าฝ่ายของผมเพิ่ม ผมได้พบพ่อและปู่สามของผมที่นั่น ผมยังได้แจ้งให้โจวหงเย่ป้าผมไปหาพ่อและลุงสามเป็นการส่วนตัวเพื่อยืนยันตัวตนของพวกเขา…”
โจวอี้เล่าเหตุการณ์อย่างคร่าว ๆ แล้วจึงพูดต่อ “พ่อผมต่อสู้กับใครบางคนอย่างดุเดือดเมื่อหลายปีก่อน สมองของเขาจึงได้รับความเสียหายอย่างหนัก ตั้งแต่นั้นมา เขาก็เสียสติไป ดังนั้นผมเลยสงสัยว่ามีวิธีไหนบ้างที่จะทำให้สติของเขากลับคืนมาได้”
ฉู่เทียนฮุ่ยเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะค่อย ๆ พูดขึ้นว่า “อย่างที่ฉันเพิ่งบอกไป ยาเม็ดตื่นรู้หรือโอสถฮุ่ยเทียนมีผลในการเสริมสร้างความฉลาด แต่จะได้ผลกับผู้ที่มีสมองเสียหายหรือไม่นั้น ฉันไม่แน่ใจ”
“ผมควรลองไหม?” โจวอี้ถาม
“ที่จริง ฉันเคยเห็นเทียบยาในตำราโบราณที่สามารถรักษาสมองที่บกพร่องได้” ฉู่เทียนฮุ่ยกล่าว
“เทียบยาอะไรครับ?” โจวอี้ถามอย่างกระตือรือร้น
“โอสถหวนฟื้น ฉันจะให้คนส่งเทียบยาให้ทีหลังก็แล้วกัน” ฉู่เ
