ม่
เรือยอร์ชลำนี้เดิมทีเป็นเรือยอร์ชส่วนตัวของปิแอร์ แดนเดร แต่เนื่องจากเขาขายเกาะซ่อนหมอกแล้ว จึงมอบเรือลำนี้ให้โจวอี้เพื่อเป็นของขวัญ รวมถึงเรือยอร์ชอีกสองลำ เรือสปีดโบตอีกสี่ลำ และเฮลิคอปเตอร์หนึ่งลำ
“สวัสดีครับเจ้านาย” โอเบอร์สัน ซึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเช่าเหมาเรือ และผู้ช่วยของเขาอีกสองคนรออยู่นานแล้ว
เดิมทีเขาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของคาโต้ ทาคาสะ แต่เนื่องจากอีกฝ่ายตายไปแล้ว บริษัทเช่าเรือยอร์ชแห่งนี้จึงถูกถูกูซื้อกิจการไป และถูกูก็กลายเป็นเจ้าของคนใหม่ของบริษัทเช่าเรือยอร์ช
โอเบอร์สันมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบันเป็นอย่างดี ดังนั้นเขาจึงทำงานให้ใครก็ตามที่จ่ายเงินเดือนและทำให้เขามีชีวิตที่ดีได้
“พร้อมหรือยัง?” ถูกูถาม
“ทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมไว้ตามคำสั่งของเจ้านายแล้วครับ และเรือยอร์ชลำนี้สามารถออกเรือได้ทุกเมื่อ” โอเบอร์สันกล่าวด้วยความเคารพ
“อืม”
ถูกูพยักหน้าแล้วจ้องมองไปยังโจวอี้
“ไปกันเถอะครับ” โจวอี้กล่าวอย่างอ่อนโยนก่อนจะดึงมือโจวเสี่ยนเฟิงผู้เป็นพ่อของเขาขึ้นไปบนเรือยอร์ช
เรือยอร์ชหรูหราออกตัวไปโดยใช้ความเร็วอยู่ที่ประมาณยี่สิบไมล์ทะเลต่อชั่วโมง เก้าชั่วโมงผ่านไป พวกเขาก็เดินทางมาถึงเกาะซ่อนหมอกในเวลาตีหนึ่ง
“นั่นมัน… ปราสาทเหรอ?” โจวอี้ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ มองไปยังอาคารขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นบนไหล่เขาซึ่งห่างออกไปไม่ไกลด้วยความรู้สึกประหลาดใจ
“ดู
