การด้วยโซ่เหล็ก เบ้าตายุบราวกับผี
“อา…”
โจวหมิงอวี้ถอดหมวกสีดำออก เผยให้เห็นผมยาวสีเทาของเขา
รอยยิ้มของเขาดุร้ายอย่างมาก
ฟึ่บ!
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าโจวหมิงอวี้
ร่างที่ปรากฏขึ้นสวมเครื่องแบบสีดำพร้อมหมวกแก็ปสีดำขนาดใหญ่ ถือดาบยาวไว้ในมือ เมื่อมองไปยังใบหน้ายิ้มของโจวหมิงอวี้ เขาก็ยกเท้าขึ้นและเตะศีรษะของโจวหมิงอวี้ทันที
“ตาแก่ ฉันใส่ชื่อของแกอยู่ด้านบนสุดของรายการซื้อขายอีกครั้งแล้ว อย่าลืมข้อตกลงเก่าของเรา ถึงเวลาที่แกต้องบอกฉันเกี่ยวกับส่วนสุดท้ายของการบ่มเพาะพลังจิตของตระกูลโจวแล้ว” ผู้มาเยือนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“ในเมื่อนายจำข้อตกลงเดิมได้ ทำไมถึงไม่เอาไวน์มาด้วยสักขวดล่ะ?” โจวหมิงอวี้เช็ดเลือดกำเดาออกก่อนจะนั่งขัดสมาธิอีกครั้ง
“เสบียงจากโลกภายนอกยังมาไม่ถึง ฉันจะชดเชยให้เมื่อมาถึงแล้ว”
“ฮ่าฮ่า!”
การเยาะเย้ยปรากฏชัดในแววตาของโจวหมิงอวี้ เเต่เขาก็ยังคงบอกเคล็ดการบ่มเพาะส่วนสุดท้ายให้อีกฝ่ายฟัง
“ตาแก่แกฉลาดมาก เอาล่ะในเมื่อตอนนี้ฉันได้รู้ส่วนสุดท้ายของเคล็ดบ่มเพาะแล้ว นับจากนี้แกหมดประโยชน์พาหลานชายโง่เง่าของแกออกไปจากที่นี่ซะ!” ชายวัยกลางคนชักดาบออกมาและฟาดฟันโซ่ตรวนที่พัฒนาการร่างของชายร่างผอมไว้
โจวหมิงอวี้ไม่พูดอะไรอีกต่อไป
เขาเอื้อมมือจับหลานชายของเขาโดยไม่สนใจการโจมตีของอีกฝ่าย จากนั้นจึงลากหลานชายไปยังประตูชั้นดาดฟ้า
เขารู้ดีว่าตนเองกำลังจะตาย
สิบสี่ปีแล้ว!
เขาถูกพัศด
