บทที่ 622 ห้ามสูบบุหรี่ในบ้านของฉัน
อู๋ซินเยว่ยืนอยู่ตรงหน้าต่างด้วยความสงบ แต่หัวใจของเธอเต้นรัวราวกับพายุโหมกระหน่ำ
เธอขอให้โจวอี้ช่วยต่อสู้ให้แต่เธอไม่คิดเลยว่าโจวอี้จะสังหารอีกฝ่ายได้แบบนี้ ไม่สิ อันที่จริงเธอคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าเขาจะสามารถทำให้อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บสาหัส
การปฏิเสธผู้คน!
บางครั้งก็จำเป็นต้องใช้เล่ห์กลที่แนบเนียน
เดิมทีเธอคิดว่าโจวอี้ไม่น่าจะสู้คนที่อยู่ในระดับบรรพจารย์ยุทธ์ได้ และท้ายสุดก็น่าจะต้องขอความช่วยเหลือจากคนของเธอ
แต่ผลลัพธ์ในปัจจุบันทำให้เธอตกตะลึง
เพียงไม่กี่เดือนเท่านั้นไม่ใช่เหรอ?
แม้โจวอี้จะกินโอสถวิเศษทุกวันมันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทะลวงจากระดับปรมาจารย์ขั้นกลางสู่สถานะปัจจุบันที่สามารถฆ่าบรรพจารย์ยุทธ์ได้จริงไหม?
แถมยังถูกเขาฆ่าตายอย่างง่ายดายอีกต่างหาก?
อู๋ซินเยว่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับโจวอี้อีก เมื่อมองไปยังดวงตาของเขาที่จ้องมองมาเช่นกัน เธอก็หลบสายตาและตะโกนด้วยเสียงเคร่งขรึม “ฆ่าทุกคนขององค์กรจันทราเมามายให้หมด!”
ทันใดนั้น!
ผู้คนมากมายนับสิบขององค์กรจันทราเมามายสูญเสียกำลังใจที่จะต่อสู้ของพวกเขา
และด้วยคำสั่งของอู๋ซินเยว่คนของเธอระดมโจมตีอย่างรุนแรงขึ้นไปอีก
โจวอี้ทำการลงมืออีกครั้ง
เขาเกลียดชังพวกองค์กรชั่วร้ายมาก เขาไม่ปราณีพวกมันแม้แต่นิด ดังนั้นเขาจึงทำการฆ่าคนเหล่านี้อย่างโหดเหี้ยมรุนแรง
ภายในเวลาเพียงสองนาที ผู้ฝึกยุทธ์ฝ่ายอธรรมนับสิบคนจากองค