บทที่ 596 ศัตรูของนายคือใครกันแน่
นิกายเร้นลับ?
ใครเป็นคนฆ่าพ่อและอาของเหมิงเทียนอ้าวกันแน่?
สีหน้าของโจวอี้ออกจะแปลกไปเล็กน้อยเมื่อมองไปยังเหมิงเทียนอ้าวที่ตอนนี้กำลังปล่อยจิตสังหารออกมา โจวอี้รู้สึกว่าถ้าอีกฝ่ายเต็มใจที่จะติดตามเขา ชายคนนี้จะต้องเป็นผู้ช่วยที่ดีแน่
“อีกเพียงครึ่งก้าว นายก็จะทะลวงขอบเขตระดับปรมาจารย์ ในขณะที่ฉันต้องการเพียงครึ่งก้าวเพื่อทะลวงระดับบรรพจารย์ยุทธ์ มันไม่น่าตลกไปหรือไงที่นายคิดจะฆ่าฉันน่ะ” โจวอี้ถามด้วยรอยยิ้มสมเพช
“ต่อให้ต้องตาย ฉันก็ไม่ยอมแกหรอก” เหมิงเทียนอ้าวกล่าวอย่างดื้อดึง
“พี่เหมิง เขาคือใครน่ะ?” หวังลี่ฉงดึงปืนพกสีเงินออกมาจากใต้หมอน เธอถามอย่างประหม่าก่อนจะเล็งปืนไปที่โจวอี้
“วางปืนแล้วออกไปจากที่นี่ซะ” เหมิงเทียนอ้าวพูดกับเธอเบา ๆ
“ฉันไม่ไป เราจะฆ่าเขาด้วยกัน หรือไม่ก็จะตายไปด้วยกัน” หวังลี่ฉงส่ายหัวอย่างดื้อรั้น พลังปราณในร่างกายของเธอแผ่ออกมา
“โอ้ เธอก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ด้วยเหรอ?” โจวอี้ยิ้มและลุกขึ้นยืนช้า ๆ
เขาเดินไปที่ประตูห้องแล้วสั่งว่า “ไปแต่งตัวแล้วมาที่ห้องนั่งเล่น”
เหมิงเทียนอ้าวขมวดคิ้ว
หมายความว่ายังไง?
แต่งตัว?
อีกฝ่ายไม่คิดจะสู้แล้วเหรอ?
ทันใดนั้น เหมิงเทียนอ้าวก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเขาตั้งแต่แรก ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงลงมือไปนานแล้วตอนที่เขาหลับ
นอกจากนี้ อีกฝ่ายเป็นคนของนิกายเร้นลับจริงห
