บทที่ 591 ลงนามสัญญา
หลี่เล่ยเล่ยยืนอยู่ที่ประตูห้องครัว เรียบเรียงคำพูดในใจอย่างเงียบ ๆ เธอคิดอยู่นานแต่ไม่รู้จะถามอย่างไร
เธอถูกดึงดูดจากการกระทำของโจวอี้
โจวอี้ที่สวมผ้ากันเปื้อนถือมีดทำครัวหั่นมันฝรั่งให้กลายเป็นกองมันฝรั่งฝอยในเวลาเพียงครึ่งนาที
เมื่อโจวอี้โยนพริกเขียวและแดงสองลูกเบา ๆ มีดทำครัวก็สะบัดไปมา ทำให้พริกขาดเป็นชิ้น ๆ เมื่อร่วงลงบนจาน
หัวไชเท้าสีขาวถูกตัดเป็นสี่ชิ้นได้อย่างง่ายดาย จากนั้นโจวอี้ก็หยิบมีดขึ้นมาและแกะสลักรูปร่างกระต่ายน้อยสี่ตัวโดยใช้เวลาไปไม่ถึงสองนาที
ต้ม ผัด แกง ทอด หอมอร่อยในพริบตา
อาหารถูกเตรียมพร้อมเสร็จสรรพในเวลาไม่นาน แม้เครื่องดูดควันจะทำงานเต็มที่ แต่ก็ยังได้กลิ่นหอมโชยออกมาอยู่ดี
หลี่เล่ยเล่ยไม่เคยคิดว่าการดูคนอื่นทำอาหารจะมีความสุขเช่นนี้ การเคลื่อนไหวที่ลื่นไหลของโจวอี้นั้นเหมือนกับการแสดงกายกรรมที่ยอดเยี่ยม
“ครูเล่ยเล่ย คุณช่วยนำอาหารพวกนี้ไปที่ห้องอาหารได้ไหมครับ?” โจวอี้แนะนำ
“ไม่มีปัญหา!”
หลี่เล่ยเล่ยหยิบจานมาสองจานแล้วหันไปที่ห้องอาหาร
เธอเคยมาทานอาหารที่นี่มาก่อน เธอจึงรู้ว่าห้องอาหารอยู่ที่ไหน และเมื่อเธอวางทั้งสองจานลงบนโต๊ะเท่านั้น เธอก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“มีแขกมาที่บ้านเหรอ โอ้ ครูเล่ยเล่ยเหรอคะ?” ถังหว่านมาที่ประตูห้องครัวและพบหลี่เล่ยเล่ยที่เดินออกมา
“สวัสดีค่ะคุณแม่เหมียวเหมี่ยว พอดีฉันมาทานข้าวด้วยค่ะ” หลี่เล่ยเล่ยกล่าวด้วยร
