บทที่ 588 อาจารย์คนใหม่
หลู่เทียนโซ่วรู้สึกประหลาดใจและรู้สึกว่าถูกคุกคาม
ใช่แล้ว!
ชายหนุ่มและหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ได้อยู่ในระดับบรรพจารย์ยุทธ์ แต่กลับทำให้เขารู้สึกว่าถูกคุกคามทั้ง ๆ ที่ตัวเขาคือผู้สำเร็จระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นกลาง
เขารับรู้ได้อย่างง่ายดายว่าปราณของคนหนุ่มสาวทั้งสองเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ดังนั้นปราณวิญญาณฟ้าดินที่เขาใช้จึงติดขัดและรบกวนซึ่งกันและกัน
หลู่เทียนโซ่วรู้สึกด้วยซ้ำว่าถ้าอีกฝ่ายอยู่ในระดับบรรพจารย์ยุทธ์ และถ้าเขาเผชิญหน้ากับชายหญิงตรงหน้านี้ในเวลาเดียวกันก็คงไม่รู้ว่าใครจะชนะ!
“ข้าว่าเฒ่าเหลียงไม่ได้บอกข้าว่าจะโดนเล่นตอนรับศิษย์นะ” หลู่เทียนโซ่วคว้ากระดิ่งและเขย่ามัน ทันใดนั้นระฆังก็สั่นไหวอย่างรุนแรง คลื่นเสียงกระจายออกไป และกระแสลมที่มองเห็นได้ชัดก็ก่อตัวขึ้น ทำให้โจวอี้และหลันเสวียนถอยหลังไปหลายก้าว
เฒ่าเหลียง?
รับศิษย์?
สีหน้าของโจวอี้เปลี่ยนไป และปราณของเขาก็หายไปทันที เขาตะโกนบอกหลันเสวียนที่พร้อมจะต่อสู้อีกครั้งว่า “หยุดก่อน!”
หลันเสวียนชะงักไปทันที เธอหันมามองโจวอี้ด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็หันกลับมาจ้องมองหลู่เทียนโซ่ว ในที่สุดเธอก็เลิกโจมตีและถอยหลังไปสองสามก้าว
“เดาได้แล้วสินะว่าข้าเป็นใคร” หลู่เทียนโซ่วถามด้วยรอยยิ้มทั้งที่ยังเอามือไพล่หลัง
“ครับ”
โจวอี้รู้สึกอายเล็กน้อย เขาโบกมือให้เฉินซานและหานโหรวซึ่งได้เตรียมอาวุธไว้แล้ว จากนั้นท่า
