นมาและมองรอยยิ้มที่จริงใจของถังหว่าน ทันใดนั้นพวกเขาก็รู้ว่าถังหว่านแต่งงานด้วยความรักจริง ๆ เธอรักชายหนุ่มที่ชื่อโจวอี้คนนี้
“ผู้อำนวยการเฉียน คุณไป๋ เนื่องจากอาชีพของเสี่ยวหว่านนั้นพิเศษมาก เราจึงไม่ต้องการเปิดเผยเรื่องนี้ต่อสาธารณะในตอนนี้ ดังนั้นขอให้ทั้งสองคนช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับด้วย” โจวอี้กล่าวอย่างสุภาพพลางจับมือกับอีกฝ่าย
“แน่นอน”
คนทั้งสองตอบรับอย่างเร่งรีบ
ครู่ต่อมา
เมื่อโจวอี้และถังหว่านกลับมาที่รถซึ่งจอดอยู่ด้านนอก ทั้งคู่ต่างก็ถือทะเบียนสมรสมองกันและกันด้วยความรักใคร่และยิ้มอย่างอบอุ่น
“สามีคะ นี่เหมือนฝันเลย” ถังหว่านกล่าว
“คุณจะฝันแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลยล่ะ” โจวอี้ยิ้ม
“อื้ม” หญิงสาวพยักหน้า
โจวอี้มอบทะเบียนสมรสให้ถังหว่านเพื่อความปลอดภัย จากนั้นก็ยิ้มกว้าง “คุณคิดยังไงเรื่องงานแต่ง?”
“เดี๋ยวก่อน! เอาไว้เราคุยเรื่องงานแต่งงานตอนเหมียวเหมี่ยวโตดีกว่า จะได้ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อเธอด้วย” ถังหว่านยิ้ม
“อืม แล้วแต่คุณ” โจวอี้พยักหน้าเล็กน้อย ทันใดนั้นเขาก็มองออกไปนอกหน้าต่างและถอนสายตาออก “แต่ผมมีความรู้สึกว่าเราไม่ควรปิดเรื่องการแต่งงานของเราไว้นานนัก ตอนนี้หลายคนรู้แล้วว่าเราเป็นสามีภรรยากัน ถ้าคุณโด่งดังมากขึ้นในอนาคต เดาว่าน่าจะมีคนเปิดเผยเรื่องนี้แน่นอน”
“ฉันก็คิดเหมือนกัน ซ่อนได้ก็ซ่อน ถ้าซ่อนไม่ได้ก็เปิดตัวเลย” ถังหว่านหัวเราะ
“ฮ่า ฮ่า!”
แม้ทั้งสอง