ง อีกฝ่ายมอบของขวัญให้แถมยังพูดย้ำว่ามอบให้จากใจ ถ้าขืนเขาคืนไปเพราะมันแพงเกิน มันก็ไม่ต่างจากเขากำลังตบหน้าอีกฝ่าย!
ยิ่งไปกว่านั้น หมอโจวเพิ่งบอกว่าแกะสลักหยกชิ้นนี้ด้วยตัวเอง?
ผลงานของหมอโจวมีมูลค่ามากขนาดนั้นเลยเหรอ?
หลังจากนี้เขาคงต้องโทรไปถามใครสักคนสักหน่อย!
เฉิงกั๋วปินคิดเช่นนี้กับตัวเองซึ่งมันทำให้เขายิ้มได้ จากนั้นเขาก็เริ่มสนทนากับโจวอี้ต่ออีกครู่หนึ่งก่อนจะเชิญทุกคนให้ไปร่วมโต๊ะอาหาร
“หมอโจว คุณแกะสลักหยกชิ้นนั้นด้วยตัวเองจริง ๆ เหรอ?” เห็นได้ชัดว่าซุนเตาไม่ต้องการละออกจากหัวข้อนี้ และยังคงถามต่อหน้าทุกคน
“ใช่!” โจวอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้า
“ผมชอบงานแกะสลักหยกซุนหงอคงของคุณมาก ๆ เลย แต่สุภาพบุรุษที่ดีย่อมไม่ควรซื้อของขวัญวันเกิดที่คุณมอบให้เด็กได้ ดังนั้นผมจึงอยากจะถามคุณว่า คุณช่วยขายหยกแกะสลักที่มีคุณภาพใกล้เคียงกันให้ผมได้ไหม? ส่วนเรื่องราคาน่ะ เจรจากับผมได้ง่ายมากก” ซุนเตากล่าว
“หยกแกะสลักที่ผมแกะสลักน่ะมีราคาแพงมาก และผมไม่ได้ขายมันบ่อยนัก” โจวอี้อธิบาย
“ผมไม่หวั่นกับราคาหรอก ตราบใดที่คุณเอ่ยราคามา” ซุนเตาพูดอย่างตรงไปตรงมา
โจวอี้มองซุนเตาที่ไม่ยอมแพ้จนกว่าจะได้หยกแกะสลัก เขารู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายเป็นผู้ปกครองของเพื่อนร่วมชั้นของลูกสาว ดังนั้นก็ควรไว้หน้าอีกฝ่ายบ้าง!
“ในเมื่อคุณซุนเอ่ยมาขนาดนี้แล้วผมก็คงไม่อาจปฏิเสธได้ แถมลูก ๆ ของเราก็เป็นเพื่อนร่ว