ิดปากสิบล้านก่อนที่จะขายข่าว ไม่อย่างนั้นผมจะไม่มีวันขายข่าวการแต่งงานของถังหว่านไปเพียงแค่แสนหยวน!” ฉีซินคร่ำครวญ
“อ้อเหรอ?”
โจวอี้เม้มปาก เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนริมดาดฟ้าและสูบบุหรี่ต่อไป
ฉีซินหมดหวัง
เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ยอมดึงเขาขึ้นไปง่าย ๆ แน่ ไม่ว่าจะขอร้องอย่างไรก็ตาม
ดังนั้นเขาจึงได้แต่ภาวนาให้ใครสักคนรู้สถานการณ์ของเขาแล้วโทรหาตำรวจทันที รอให้ตำรวจหรือนักผจญเพลิงมาช่วยเขาจากปีศาจตนนี้!
เวลาผ่านไปทีละน้อย
ฝูงชนเริ่มมามุงดูกันที่ด้านล่าง แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ฉีซินก็ยังไม่เห็นตำรวจโผล่มา นับประสาอะไรกับนักผจญเพลิง
ทำไมกัน?
การรักษาความปลอดภัยของเมืองเจิ้งโจวแย่มากขนาดนี้เลยเหรอ?
หรือว่าไอ้พวกกินภาษีพวกนั้นเอาแต่อู้งาน?
นานมากแล้ว ทำไมไม่มีใครโผล่หัวมาช่วยเลย?
ริมฝีปากของฉีซินเป็นสีม่วงด้วยความหนาวเย็น เขารู้สึกว่าทุกวินาทีที่เขาห้อยอยู่แสนจะเจ็บปวด
ทันใดนั้น เหมือนเขาจะได้ยินเสียงสวรรค์
“ทำอะไรน่ะ! รีบพาสามีฉันขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!” เฉินเจี๋ยบังเอิญเห็นผู้คนยืนอยู่ด้านล่างของโรงแรมเมื่อสิบนาทีที่แล้ว และทุกคนก็เงยหน้ามองขึ้นไปที่ดาดฟ้าของโรงแรมที่เธออยู่
ตอนนั้นเธอรู้สึกสงสัย หลังจากดื่มกาแฟไปแก้วหนึ่ง เธอขอให้ผู้ช่วยของเธอลงไปชั้นล่างเพื่อดูสถานการณ์
ถัดจากนั้น!
เมื่อเธอรับโทรศัพท์จากผู้ช่วย เธอก็ได้ทราบว่าสามีของเธอถูกแขวนอยู่บนดาดฟ้าตึก และแม้แต่เสื้อผ้าของเขาก็ถูก
