บทที่ 573 ฉันคิดว่าคุณบ้าไปแล้ว
สวรรค์คืออะไร?
เด็กทั้งห้าไม่รู้มาก่อน แต่ตอนนี้พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาอยู่บนสวรรค์
ความหรูหราสะท้อนให้เห็นทุกที่ในโรงแรมอันงดงาม โดยเฉพาะห้องหรูที่ชั้นบนสุดซึ่งปูด้วยพรมนุ่ม ๆ เมื่อมองจากหน้าต่างสไตล์ฝรั่งเศสของห้องนั่งเล่นลงไปยังด้านล่าง พวกเขาก็รู้สึกราวกับว่ากำลังอยู่บนก้อนเมฆ
“ที่แท้โลกภายนอกก็มีขนาดเล็กมากเมื่อมองจากที่สูง” เสี่ยวซวงสวมแจ็กเก็ตบุนวมผ้าฝ้ายสีดำซอมซ่อ และพึมพำด้วยหัวใจที่เต้นรัว
ใช่แล้ว มันเล็ก!
เฉิงหยานจูและหม่านอี้พยักหน้าเห็นด้วยท่ามกลางความรู้สึกประหลาดใจ
โจวอี้ยิ้มมุมปาก เขากอดเสี่ยวเถาที่อ่อนแอและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไว้ค่อยมาชื่นชมกับมันทีหลัง! มากับฉัน ไปอาบน้ำก่อน จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้า”
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง
เด็กทั้งห้าคนอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว และโรงแรมยังส่งชุดเสื้อผ้า รองเท้า และถุงเท้าหลายสิบชุดมาแขวนต่อหน้าเด็ก ๆ อย่างเรียบร้อยตามคำขอของโจวอี้
ผอมบาง!
ขาดสารอาหารชัด ๆ!
นี่คือรูปลักษณ์ภายนอกที่เด่นชัดที่สุดของเด็กทั้งห้าคน
“อิงหง เลือกเสื้อผ้าให้เด็ก ๆ ใส่ที” โจวอี้พูดจบก็หันหลังกลับและเดินออกจากห้องไป
เขาไปที่ครัวด้วยตัวเอง ทำโจ๊กที่มีสารอาหารทางโภชนาการและอาหารอื่น ๆ มากมาย จากนั้นจึงส่งสัญญาณให้แม่บ้านไปเรียกเด็ก ๆ ไปรอที่ห้องอาหาร
“คุณท่านจะให้ดิฉันแจ้งคุณผู้หญิงและเพื่อนของเธอมาทานอาหารเย็นด้วยกันไหมคะ?” แม่บ้านถาม
“