จริง ๆ ใช่ไหม?
“คนพวกนั้นที่มาเมื่อกี้คือใคร?” เกาจิ้งชางถามอีกครั้ง
“คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง”
“คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง?!”
เกาจิ้งชางถึงกับตกใจ
เขาไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ แต่ผู้คุ้มกันสองคนของเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์
เขาเคยได้ยินผู้คุ้มกันสองคนของเขาพูดเรื่องผู้ฝึกยุทธ์และโลกผู้ฝึกยุทธ์มาก่อน ดังนั้นเขาจึงเคยได้ยินเกี่ยวกับองค์กรพิเศษอย่าง ‘คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง’ มาบ้าง
“แน่นอน ตัวตนของนายในตอนนี้สามารถเข้าถึงข้อมูลผู้ฝึกยุทธ์บางอย่างได้” หวังเยว่ยิ้มจาง ๆ แล้วพูดว่า “แขกของนาย นายดูแลพวกเขาเอาเองก็แล้วกัน ฉันขอตัวก่อน!”
“ได้ เอาไว้ฉันจะเลี้ยงเครื่องดื่มนายทีหลัง”
“ฉันจะเอาไวน์มา ส่วนนายจัดการเรื่องอาหารก็แล้วกัน”
“ได้”
โรงแรมหว่านเจียง
เมื่อรถบ้านมาจอดอยู่นอกล็อบบี้โรงแรม ถังหว่านและหลี่ชิวม่านก็ลงจากรถ
“เธอพาฉันมาที่นี่เพื่ออะไรเนี่ย? เธอมาถึงถิ่นฉัน ฉันไม่มีทางให้เธอนอนอยู่ในโรงแรมแน่นอน ไปกับฉันเลย ฉันมีคฤหาสน์วิวแม่น้ำในเจิ้งโจวด้วย เธออยู่ที่นั่นได้เลยจนกว่าจะเบื่อ” หลี่ชิวม่านคว้าแขนของถังหว่านไว้และกำลังจะดึงกลับไปที่รถ
“ไม่จำเป็น” ถังหว่านส่ายหัวและได้แต่สงสัยว่าโจวอี้กลับมาแล้วหรือไม่
หลี่ชิวม่านกลอกตา เธอรู้นิสัยของถังหว่านดี อีกฝ่ายเป็นคนหัวรั้นสุด ๆ ดังนั้นต่อให้พูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์
เดี๋ยวนะ…
ฉันยังไม่ได้บอกถังหว่านเกี่ยวกับครอบครัวของฉันหลังจากที่ฉันแต่งงานเลย
ถังหว่
