งพอ
ยิ่งบรรลุอำนาจเขตแดนมาก ยิ่งต้องใช้ทรัพยากรมากตาม
‘เขตแดนควบแน่น’ สักชิ้นราคาแพงกว่ากฎเคล็ดพลังร้อยเท่าราคาสูงกว่ากฎเกณฑ์ทั่วไปเป็นพัน ๆ เท่า
การจะทำความเข้าใจขอบเขตให้สมบูรณ์ ก็ต้องใช้ ‘เขตแดนควบแน่น’ จำนวนมาก กระทั่งในภพเซียนยังมิใช่ทุกผู้จะซื้อได้ง่าย ๆ
ดังนั้น การทำความเข้าใจและพัฒนาหลายเขตแดนจึงช้าอย่างยิ่ง สู้ตั้งใจฝึกฝนเขตแดนเดียวยังดีกว่า
แน่นอน นี่ว่าด้วยผู้ฝึกตนไร้ทรัพยากร สำหรับผู้ฝึกตนที่มีทรัพยากร ยิ่งมากยิ่งดีแน่อยู่แล้ว
หลังจากสร้างรากเซียน ก็เป็นขั้นตอนการทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ ยิ่งบรรลุแจ้งกฎเกณฑ์มาก รากเซียนยิ่งเติบโตใหญ่ขึ้น
ยามเติบโตเป็นต้นพฤกษ์ ก่อเกิดเป็นผลชีวิต เมื่อกินผลชีวิตนั้นเข้าไป ก็จะบรรลุสู่ขอบเขตพ้นพิบัติ บรรลุแจ้งมหาเต๋า
ขอบเขตพินพิบัตินี้ อันที่จริงถือเป็นขอบเขตอย่างแท้จริงมิได้มันก็แค่ระยะแปรเปลี่ยนสู่เซียนมนุษย์เท่านั้น
หากผู้ฝึกตนขอบเขตมหายานได้กลืนผลชีวิต ก็สามารถข้ามพิบัติกลายเป็นเซียนมนุษย์ได้เลยทันที
หากมิอาจผ่านพิบัติแต่รอดมาได้ ขอบเขตนี้จึงเรียกว่าขอบเขตพ้นพิบัติ
สรุปตรง ๆ ก็คือ ขอบเขตพ้นพิบัติก็คือผู้ฝึกตนขอบเขตมหายานที่ยังมิได้เรียกพิบัติมา และผู้มิอาจผ่านพิบัติเป็นเซียนได้
ยอดฝีมือระดับเขตแดนซึ่งเพิ่งงอกรากเซียนอยู่ในขั้นต้นของระดับเขตแดน เมื่อรากเซียนเติบโตเป็นพฤกษาอย่างสมบูรณ์จะเป็นขั้นกลาง และเมื่อผลชีวิตเติบโตจนสุกงอมก็จะเป็นขั้นปล
