บทที่ 560 ศิษย์สำนักโอสถคนนี้พิเศษมาก
จู้อู๋เลี่ยคือผู้อาวุโสของนิกายเร้นลับ เขามีอายุเกือบ 100 ปีแล้ว ทั้งยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นกลาง เย่อหยิ่ง และมองว่าตัวเองสูงส่งกว่าผู้อื่นเสมอ มีไม่กี่คนในโลกผู้ฝึกยุทธ์ที่สามารถทำให้เขายอมถอยได้
ทว่าตอนนี้ เมื่อเขาเห็นชายชราทั้งสองที่เพิ่งปรากฏตัว สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ความกลัวพลันบังเกิดขึ้นมาในใจ
ฝ่ามือล่องเมฆา เหลียงเหล่ย!
ปีศาจเพลิงผลาญนภา เวิงหลิวกุ้ย!
คนอื่นอาจไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของสองคนนี้ แต่จู้อู๋เลี่ยชัดเจนแจ่มแจ้งมาก สัตว์ประหลาดเฒ่าสองคนนี้เป็นนักหลอมโอสถ แต่ทั้งคู่ไม่ใช่นักหลอมโอสถทั่วไป!
พวกเขาไม่ได้หลอมโอสถด้วยสมุนไพรและหรือผลไม้วิเศษ แต่ทั้งคู่ชอบใช้เลือดของสัตว์ป่า สัตว์อสูรดุร้าย และสัตว์วิญญาณ ใช้ทั้งกระดูกและกล้ามเนื้อของมันมาหลอมปรุงโอสถ!
นักหลอมโอสถในสำนักโอสถส่วนใหญ่ไม่ชอบการเข่นฆ่า แต่ในสำนักนั้นประกอบไปด้วยหลายสาขาที่…มีรูปแบบในการทำสิ่งต่าง ๆ ที่แตกต่างกัน ซึ่งเหลียงเหล่ยและเวิงหลิวกุ้ยเป็นนักหลอมโอสถที่เลิศล้ำ ทว่าทักษะหนึ่งที่พวกเขาเชี่ยวชาญไม่ด้อยไปกว่าการหลอมโอสถเลยก็คือการฆ่า! มือของพวกเขาทั้งสองแปดเปื้อนไปด้วยเลือด! แม้กระทั่งพวกสัตว์ประหลาดเฒ่าคนอื่น ๆ ในสำนักโอสถที่ชอบการเข่นฆ่าก็ยังต้องยอมรับว่าชายชราสองคนนี้โดดเด่นในเรื่องการฆ่าหรือพรากชีวิตเป็นอันดับต้น ๆ
“ทำไมถึงเป็นส
