้องของพรรค์นี้เลย”
“ผู้น่ากลัวที่สุดก็คือคน คนในนั้นล้วนมีแต่กเฬวราก ปล้นของจากข้าไปมากมาย หามีผู้สนใจไม่”
“ศาลาเติงเซียนปล่อยปละฝ่ายรักษาระเบียบ พวกเขาจับตัวคนมั่วซั่ว หามีเหตุผลไม่”
“เจ้าของความเห็นข้างบนจบสิ้นแน่ เจ้าถูกจับตัวแน่แล้ว ฝ่ายรักษาระเบียบหาตัวเจ้าได้นะว่าอยู่ไหน”
หูสวีหร่านซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามเจียงผิงอันกัดฟันกล่าว
“สารเลว เจ้าทำให้เราต้องเข้าคุกมืด เลิกคิดได้เลย ไม่นานเจ้าจะได้รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดของคุกมืดแล้ว!”
