บทที่ 542 เป็นไปไม่ได้
เมื่อมีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง ผู้คนส่วนใหญ่สามารถเปลี่ยนหน้าได้หลากหลายเสมอ
เวลานี้ท่าทีของเจี่ยงซือเหมาที่มีต่อโจวอี้เปลี่ยนไปแบบ 180 องศา เขาทำตัวใกล้ชิดสนิทสนมราวกับว่าคนที่ทำร้ายลูกชายเขานั้นไม่มีอยู่จริง
หนี่อันหงยิ้มแย้มอยู่เสมอ เขานั่งอยู่บนโซฟาโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ
ในขณะที่อันเจียรุ่ยเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย สายตาของเขาจับจ้องไปที่โจวอี้และเจี่ยงซือเหมาสลับไปมา
เขากำลังเสียใจ เพราะถ้าเขารู้มาก่อนว่าโจวอี้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ เขาคงไม่รอคนที่พ่อของตัวเองส่งมา อีกทั้งไอ้การกระทำของเขาที่ดูไม่ไว้วางใจก่อนหน้านี้คงทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจใช่ไหม?
ครั้นเวลาผ่านพ้นไป
อาหารที่มีทั้งสีสัน กลิ่นหอม และรสชาติที่สมบูรณ์แบบถูกยกมาเสิรฟ์มาที่โต๊ะ และไวน์ราคาแพงก็ยิ่งช่วยเสริมรสชาติอันโอชะของอาหารมื้อนี้
หลังจากกินดื่มจนอิ่มหนำ โจวอี้เหลือบมองอันเจียรุ่ยก่อนจะกระแอมและพูดว่า “ไปเช็กบิล! ผมจะคุยกับพี่เจี่ยงอีกหน่อย”
“ได้เลย!”
อันเจียรุ่ยดึงหนี่อันหงให้ลุกขึ้นและตามออกจากห้องมาด้วยกัน
โจวอี้คลี่ยิ้มพร้อมกับเสียงปิดประตู เขามองไปที่เจี่ยงซือเหมาและพูดว่า “พี่เจี่ยง จุดประสงค์ของการมาที่นี่ของผมคงจะชัดเจนสำหรับคุณแล้ว ผมจะไม่แสดงความคิดเห็นใด ๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างลูกชายของคุณกับอันเจียรุ่ย แต่ผมแค่หวังว่าคุณจะไว้หน้าให้ผมสักครั้ง ทำให้เรื่องใหญ่นี้กลายเป็นเรื่องเล