บทที่ 536 การชักจูงที่ไร้ผล
ก่อนที่โจวอี้จะออกจากซิดนีย์ เขาซื้อของฝากมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นอาหาร เครื่องดื่ม หรือแม้แต่ของเล่น และมอบให้จางหม่านเยว่ขนพวกมันกลับมาให้ ในขณะเดียวกันเขาก็ให้เธอไปหาซื้อเครื่องประดับที่สวยงามมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นเครื่องประดับทอง เงิน เพชร และมรกต
“ของขวัญของลูกอยู่ในห้องนั่งเล่นน่ะ กินข้าวเสร็จแล้วก็ไปเลือกเลย!” โจวอี้ยิ้ม
เขาไม่รู้ว่าจางหม่านเยว่นำพวกเครื่องประดับ ทอง เงิน และอัญมณีกลับมาที่จีนได้อย่างไร แต่เมื่อเขามาถึงสนามบิน จางหม่านเยว่ได้ส่งมอบมันให้เขาแล้ว
“เย่!”
ถังเหมียวเหมี่ยวและถังเสี่ยวรุ่ยดูตื่นเต้นและรีบกินอาหารเช้าทันที
โจวอี้ตามถังหว่านไปที่ห้องครัว และเมื่อเห็นเธอหันหลังให้ เขาก็หยิบก้อนผลึกขนาดเท่าไข่ไก่ออกมาจากกระเป๋า
ชายหนุ่มกอดถังหว่านจากด้านหลัง แล้วยื่นของในมือออกมาให้เธอดู
“นี่คือของขวัญที่ผมเอามาให้คุณ คุณชอบไหม?” โจวอี้กระซิบถามข้างหูหญิงสาว
“คริสตัล?” ถังหว่านถามทั้งที่ร่างกายของเธอรู้สึกอ่อนระทวย ใบหูของเธอร้อนผ่าว แต่เธอก็ยังคงเก็บความเขินอายไว้ในใจ
“นี่คือเพชรแท้ที่ยังไม่ผ่านการเจียระไนจากช่างฝีมือใด ๆ คุณชอบรูปทรงแบบไหน เดี๋ยวผมจะเป็นคนแกะสลักให้เอง” โจวอี้ถามยิ้ม ๆ
“อื้ม!” ถังหว่านตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่ดูพึงพอใจ
เธอรู้ว่าเทคนิคการแกะสลักของโจวอี้นั้นสุดยอดมาก และเพชรที่ยังไม่ได้เจียระไนก้อนนี้ก็มีขนาดใหญ่มาก อย่างน้อยก็น่า
