บทที่ 533 ค่ายลับ
ใต้ยอดเขาหิมะ ห่างออกไปราว ๆ เจ็ดถึงแปดกิโลเมตร มีทางเดินอยู่ในซากปรักหักพัง และเมื่อสโนว์โมบิลเข้ามาถึงที่นี่ ชายสองคนในชุดสีขาวก็ตรงมาขวางหน้าผู้ติดตามของโจวอี้
โจวอี้ไม่ได้พูดอะไรมากนัก เขายกเหรียญตราขึ้นมาเแสดงให้อีกฝ่ายเห็น
ฟุบ!
ชายทั้งสองคุกเข่าลงกับพื้นหิมะทันที
“ชื่อ?” โจวอี้ถาม
“ดินสามครับ!”
“ดินสี่ครับ!”
พวกเขาเป็นเหมือนดินเก้า เมื่อเห็นเหรียญตราที่โจวอี้ถืออยู่ พวกเขาก็คุกเข่าลงทันที
“ลุกขึ้น!” โจวอี้พยักหน้าให้
ครู่ต่อมา ประตูบานหนึ่งก็เปิดออกช้า ๆ บนผนังภูเขาที่ไม่ได้ถูกหิมะปกคลุม
โจวอี้ติดตามสมาชิกทั้งสามคนของกลุ่มธาตุดินเข้าไปด้านใน และพบว่ามีทางเดินกว้างขวางข้างหน้าทอดยาวไปประมาณหนึ่งร้อยเมตร และยังมีบันไดทอดลึกลงไปอีก ซึ่งที่ปลายบันไดนั้นมีพื้นที่ว่างขนาดใหญ่
พื้นที่ว่างดังกล่าวนี้มีขนาดเท่าสนามฟุตบอล เพดานสูงเกิน 10 เมตร ที่ผนังสองด้านข้างซ้ายขวามีระเบียงทางเดินขนาบทั้งสองข้าง
“หึ่ง…”
สัญญาณเตือนภัยสีแดงสว่างวาบขึ้นมา เสียง ‘หึ่ง’ ดังก้องไปทั่วทั้งพื้นที่ภายใน
ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!
ร่างที่รวดเร็วดุจสายฟ้าพุ่งออกมาจากรอบทิศ พวกเขาสวมชุดเครื่องแบบสีดำทั้งชายและหญิง ทุกคนสวมหน้ากากที่แก้มซ้าย หน้ากากของแต่ละคนมีลวดลายที่แตกต่างกันหกแบบ
หกลวดลายเป็นตัวแทนของสามเหลี่ยมทองคำ วงแหวนไม้ คลื่นน้ำ เปลวไฟ ลูกบาศก์โลก และเมฆขาว
หกสิบคนไม่ขาดไม่เกิน!
โจวอี้กวาดตามอง
