ะจกแตกออกอย่างฉับพลัน และร่างสองร่างก็ปรากฏขึ้นในห้องสำนักงาน
สีหน้าของโจวอี้เย็นชาอย่างยิ่ง โดยเฉพาะเมื่อเขาเห็นผางซานเซิ่งวิ่งไปที่ประตูเพื่อพยายามจะหนี ดวงตาของเขาฉายแววสังหารอย่างบ้าคลั่ง แค่เพียงพริบตาเดียว เขาก็ตามทันและชกเข้าที่หลังศีรษะของผางซานเซิ่ง
เพียงหมัดเดียวทำให้กะโหลกศีรษะของผางซานเซิ่งร้าว
หมัดเดียวทำลายสติของผางซานเซิ่งทันที แน่นอนว่าหมัดนี้โจวอี้ยังยั้งแรงไว้มาก เขายังไม่อยากให้อีกฝ่ายตายง่าย ๆ
ร่างของผางซานเซิ่งลอยกระเด็นออกจากประตู ศีรษะพุ่งทะลุเข้าไปในผนังฝั่งตรงข้ามของทางเดิน โจวอี้เดินตามไป ก่อนจะสอดมือเข้าไปในรูนั้น จับหลังคอของผางซานเซิ่งแล้วดึงเขาออกจากรู
“หมาอย่างแกกล้าดียังไงถึงมาทำให้ครอบครัวของฉันต้องรำคาญใจ?”
แววตาของโจวอี้เย็นชา
จากนั้นโจวอี้ก็หันไปสั่งเยี่ยป๋อซางว่า “ไปไล่คนออกจากบาร์นี้ให้หมด! อย่าให้ใครบุกเข้ามา”
“ครับ!”
เยี่ยป๋อซางพยักหน้าแล้ววิ่งหายไปที่สุดทางเดิน
โจวอี้ลากคอผางซานเซิ่งกลับไปที่ห้องสำนักงาน เขาโยนผางซานเซิ่งทิ้งไว้ที่มุมหนึ่งราวกับโยนขยะแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง จากนั้นก็หยิบกระเป๋าสีดำของอีกฝ่ายขึ้นมาเปิดดูเงินสดและของมีค่าหลายอย่างที่อยู่ในนั้นด้วยสายตาเย้ยหยัน
ผางซานเซิ่งกำลังเตรียมตัวหนี แสดงว่าอีกฝ่ายได้รับข่าวจาก Rain Listening Intelligence Organization ล่วงหน้า
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ผู้หญิงที่ทะเลาะกับเลอาก่อนหน้านี้คือผู้หญ
