ถึงเธอจะยังสมาธิสั้นอยู่ แต่ผมจะสอนเธอเอง เธอจะไม่ทำให้คุณกลัวอีกแน่นอน” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้มแห้ง
“สามีคะ เรื่องนี้เราต้องคุยกันก่อน…ฉันคิดว่าเราควรซื้อบ้านในจินหลิงกันอีกหลังดีไหม แค่ก…ฉันคิดว่าเหมียวเหมี่ยวและเสี่ยวรุ่ยยังเด็ก เผื่อว่าพวกลูก ๆ จะถูกผู้หญิงคนนั้นเอาไป… เอ่อ ฉันหมายถึง ถ้าผู้หญิงคนนั้นเกิดทำอะไรที่มันแย่ ๆ ขึ้นมา เหมียวเหมี่ยวและเสี่ยวรุ่ยจะต้องกลัวแน่” ถังหว่านพูดอย่างกระอักกระอ่วน
“เป็นความคิดที่ดี!”
แววตาของโจวอี้เป็นประกาย
เขาตัดสินใจหาบ้านอีกหลังให้ซูเสี่ยวเม่ยทันที อย่างน้อยก็ให้เป็นบ้านหรู นอกจากนี้ เขาจะจัดหารถหรู คนดูแล คนขับรถ และแม้แต่แม่บ้านส่วนตัวให้เธอด้วย
เพื่อที่ว่ายัยตัวแสบนั่น… ไม่สิ ผู้หญิงโง่ ๆ นั่นจะได้ไม่มีปัญหาในการใช้ชีวิตในเมืองจินหลิง
เขตเสวียนอู่ ถนนหลงผาน
อาคารสถานีตำรวจเปิดไฟสว่างไสว มีตำรวจจำนวนไม่มากที่ยังปฏิบัติหน้าที่อยู่
ซูเสี่ยวเม่ยถูกใส่กุญแจมือและนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องสอบสวน ขณะที่ตรงข้ามโต๊ะยาวตรงหน้าเธอมีตำรวจสองคนกำลังยิ้มอย่างขมขื่น
เด็กคนนี้ไร้เดียงสามาก! แต่ในเวลาเดียวกันก็ดูโง่เขลา
แต่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แค่นี้มีพลังมหาศาลได้อย่างไร?
แปดคน?
ชายฉกรรจ์แปดคนที่ปิดล้อมเธอพร้อมกับมีดในมือกลับถูกผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้ทุบตีจนต้องถูกหามส่งโรงพยาบาล
เฉินตงเป็นตำรวจมากว่า 20 ปีแล้ว เขาคือตำรวจที่ซื่อตรง เคยผ่านประสบการณ์และเห็นเหต
