บทที่ 501 แค่ความเข้าใจผิด?
โจวอี้ไม่สนใจหนานกงเหยาอีกต่อไป และไม่แม้กระทั่งสั่งให้เธอลงมืออีกครั้ง เขาพุ่งออกไปด้วยตัวเองจนไปอยู่ต่อหน้าหลี่ว์ซุนฟู่ในพริบตา
“หลี่ว์ซุนฟู่ บรรพบุรุษของตระกูลหลี่ว์?”
“แกเป็นใคร!?” หลี่ว์ซุนฟู่ถามด้วยสีหน้าเดือดดาล
“สำนักโอสถ โจวอี้!”
“ศิษย์ของสำนักโอสถ? แล้วทำไม… ทำไม…คุณถึงต้องฆ่าหลานชายและลูกชายของฉัน!” จิตสังหารของหลี่ว์ซุนฟู่ค่อย ๆ จางลง แต่เขายังคงยืดหลังตรงและจ้องมองโจวอี้
โจวอี้หันหลังกลับไปชี้ที่จินฉานซึ่งยืนอยู่ไม่ห่างนัก จากนั้นจึงโบกมือเรียกให้เข้ามา
จินฉานซึ่งกำลังทำหน้าตาไม่ถูกรีบเดินเข้ามาหาโจวอี้
“นายชื่อจินฉานใช่ไหม บอกเขาทีว่าทำไมฉันถึงต้องฆ่าหลานชายของเขา” โจวอี้กล่าว
“เอ่อ…” จินฉานมองไปที่หลี่ว์ซุนฟู่และมีท่าทางลังเล
“พูด!” หลี่ว์ซุนฟู่ตะโกน
“ผู้อาวุโสหลี่ว์ หลานชายของคุณชอบ…ลูกสาวของคุณโจว…และเขาต้องการ…”
“นายเป็นคนชอบพูดอ้อมค้อมเหรอไง? บอกเขาตรง ๆ สิ!” โจวอี้สั่งอย่างเย็นชา
“ไม่ ไม่ ไม่ ผมไม่ได้ชอบพูดอ้อมค้อม… คือ…หลี่ว์เหว่ยต้องการตัวลูกสาวของคุณโจว และขู่ว่าจะมอบชีวิตที่ดีให้กับลูกสาวของคุณโจว และทำให้เธอเป็นลูกบุญธรรม…นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมคุณโจวถึงฆ่าหลี่ว์เหว่ย” จินฉานพูดด้วยรอยยิ้มแห้ง
หลี่ว์ซุนฟู่ตกตะลึง
เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับรสนิยมแปลก ๆ ของหลานชายตัวเองมาบ้าง
ทว่าคราวนี้หลานชายของเขากลับต้องการที่จะปล้นลูกสาวจากศิษย์สำนัก