ราณวิญญาณที่นี่หนาแน่นขึ้น?” เหลียงชิงไห่ถาม
นั่นไง!
โจวอี้ปล่อยข้อมือของปรมาจารย์และพูดด้วยยิ้มขมขื่น “ผู้เฒ่าเหลียง นี่คือพิษ เป็นพิษที่ชั่วร้ายมาก ผมพอจะเดามันออกแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าจะพูดดีไหม”
“พูดมาเลย!” เหลียงชิงไห่เอ่ยเสียงเข้ม
“ผู้คนที่เข้าไปในมิตินั้นต่างได้รับพิษ และพิษนี้ก็ปะทุขึ้นในร่างกายของพวกเขา สร้างเครือข่ายพิษที่กระจายไปทั่วร่างกายมนุษย์ หรือให้พูดอีกอย่างคือพิษนี้ให้กำเนิดบางสิ่งที่คล้ายกับเมล็ดพืช”
“เมล็ดพืชนี้จะสูบพลังในร่างกายมนุษย์อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นพลังปราณ รากฐานพลังยุทธ์ เลือดและแก่นแท้ของร่างกายมนุษย์ จากนั้นก็จะหยั่งราก แตกหน่อ และเติบโตในร่างกาย”
“ต้นอ่อนหรือใบที่งอกออกมาสามารถปล่อยปราณวิญญาณ และเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมได้”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนที่อยู่รอบตัวเขาก็ถึงกับหน้าซีด พวกเขารู้สึกว่าการคาดเดาของโจวอี้นั้นสมเหตุสมผล แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง สถานการณ์นี้คงจะเลวร้ายมาก
ดูดพลังชีวิตมนุษย์เพื่อหล่อเลี้ยง เพิ่มความหนาแน่นของปราณวิญญาณโดยรอบ และเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมทางนิเวศวิทยา
“โจวอี้ นายมีวิธีช่วยพวกเขาไหม?” เหลียงชิงไห่เงียบไปนาน จากนั้นก็ถามด้วยสีหน้ามืดหม่น
“อย่าว่าแต่ผมเลย เกรงว่าแม้แต่อาจารย์ของผมก็ไม่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้ เว้นแต่ว่า…” โจวอี้ยังพูดไม่จบ เพราะเขาเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน
“เว้นแต่อะไร?” เหลียงชิงไห่รีบถาม
“หากพิษนี้ยังไม่ปะทุใ
