อวี่หวงทั้งหลายอย่างเปรมปรีดิ์เห็นเช่นนี้ สีหน้าของพวกเขาต่างแข็งค้าง
เป็นไปไม่ได้!
เหตุใดกำลังเสริมจากสำนักเซียนอวี่หวงจึงมาเร็วเพียงนี้!
เห็นได้ชัดว่าอาคมนี้ถูกใช้เพื่อระงับการใช้ยันต์สื่อสาร กำลังเสริมจะมาได้อย่างไร?
หวังหยางยืนกลางสุญตา ในมือถือกระบี่ใบกว้างอันหนาหนักกล่าวกับศัตรูที่รุมล้อมด้วยสีหน้าเฉยชา “เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือ ว่ามัจฉาโกลาหลตัวนั้น พวกเจ้าจงใจต้อนมา?”
น ้าเต้าสุราในมือเหมียวเสียหดตัว นางกระดกสุราอึกใหญ่เข้าปาก กลับสู่สภาพเมาเละเกียจคร้านอีกครั้ง “เราทั้งสองก็แค่เหยื่อล่อจงใจหลอกให้พวกเจ้าโจมตีเถอะ… เอิ๊ก~”
สีหน้าของผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานพลันแปรเปลี่ยนไป
พวกเขาเสียเองที่ถูกต้มเสียเปื่อย!
ศิษย์สำนักเซียนอวี่หวงคนอื่น ๆ แทบร ่าไห้ หากเป็นแผนก็ช่วยบอกกันก่อนมิได้หรือ พวกเขากลัวแทบตาย งัดไม้ตายก้นหีบมากมายมาใช้สู้ตาย สิ้นเปลืองไปมากนัก
เพื่อรักษาความลับ นอกจากหวังหยางและเหมียวเสีย จึงไร้ผู้ใดทราบถึงแผนนี้เลย
“ฆ่าสารเลวจากสำนักเซียนเทียนหลานพวกนี้ให้สิ้น!”
“ส่งพวกมันไปโลกหน้า!”
“ฆ่า!”
ศึกซึ่งดุเดือดยิ่งกว่าเก่าปะทุขึ้น ธารทมิฬตลบตัวรุนแรง กฎแรงโน้มถ่วงลากผู้ฝึกตนระดับต ่ามากมายลงสู่ก้นบึ้ง มิอาจกลับขึ้นมาได้อีก
คนทั้งหลายที่รุมล้อมเจียงผิงอันเลิกสนใจเขา เข้าสู้แลกชีวิตกับยอดฝีมือทั้งหลายเสียแทน
เจียงผิงอันไม่อยากล่วงเกินปีศาจร้ายเหล่านี้ ขณะต่อสู้ เขาก็ชำเ
