เก็บของ
หมายเลข 24 กำลังพิงประตู เธอยกโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้ใส่ซิมขึ้นมาบันทึกวิดีโอ เธอหมุนกล้องเล็งมาที่ตัวเองและพูดบางอย่างออกมา บนใบหน้าที่ยิ้มแย้มมีเพียงริมฝีปากของเธอที่ขยับ แต่กลับไม่ได้ยินเสียงใด ๆ ออกมา
ครู่ต่อมา
เธอก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้จู้อู่เหม่ยและพูดเบา ๆ ว่า “คุณย่าจู้ ยังคงเป็นกฎเดิม ถ้าฉันตาย โปรดมอบโทรศัพท์มือถือเครื่องนี้ให้กับหมายเลข 23 วิดีโอสุดท้ายนี้เป็นคำพูดสุดท้ายของฉัน”
“ได้!” จู้อู่เหม่ยเก็บโทรศัพท์ไป และในที่สุดสายตาที่เคยเย็นชาอยู่เสมอก็ดูอ่อนโยนขึ้นมาทันใด
“อันที่จริง เจ้าไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามถึงขนาดนี้ กลิ่นของธูปตามวิญญาณจะคงอยู่ได้สูงสุดสองวันเท่านั้น หลังจากผ่านไปสองวัน เจ้าก็จะสามารถหนีไปที่ไหนก็ได้ เจ้าจะสามารถหลบหนีการตามล่าของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย”
“ตำแหน่งว่างอีกแค่สามเท่านั้น ฉันรอไม่ไหวแล้ว” หมายเลข 24 ส่ายหัว
เธอได้ขโมยสมบัติที่สำคัญที่สุดของเหยียนป๋อ เวลานี้งานเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว และเธอแค่ต้องอดทนรอจนกว่าการทสอบจะสิ้นสุดในอีกสามเดือน
ทว่าโควต้ากลับมีจำกัด หากมีผู้ถูกคัดออกหลายคน เธออาจต้องรอไปถึงวันสิ้นสุดการพิจารณา
แต่แน่นอนว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา
“หากเจ้าสามารถรอดพ้นจากหายนะนี้ได้และได้รับตำแหน่งนั้น เจ้าควรศึกษาเรื่องโอสถให้มากขึ้น! เพราะท้ายที่สุดแล้ว การหลอมโอสถเป็นรากฐานของสำนักเรา” จู้อู่เหม่ยกล่าว
“อื้ม!” หมายเลข 24 พยักห
