า
“หา? ฉ…ฉันไม่ได้มีความสัมพันธ์กับถังชง มันเป็นแค่ชายโง่คนนั้นคิดไปเองคนเดียว… แต่…ฉันสอบถามเขาเรื่องยาต้มอี้เฉินจริง…” ฮัวเยว่ถิง ยอมรับ
“นังโง่!”
ฮัวเย่โหลวตวาดอย่างเย็นชาและเดินไปที่ห้องโถงคฤหาสน์
สักครู่ต่อมา
ฮัวเย่โหลวนั่งลงบนโซฟาในห้องโถงชั้นหนึ่งและมองไปที่ลูกพี่ลูกน้องที่ตกใจกลัวที่เดินเข้ามาหา เขาหยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบเงียบ ๆ ก่อนค่อย ๆ พูดว่า “ถ้าเธอชอบถังชงจริง ๆ เธอก็จงจัดการกับเขาให้ดีและพร้อมที่จะแต่งงานกับเขา แต่ถ้าเธอไม่ชอบเขาก็อย่าหลอกใช้เขา! ไม่เช่นนั้นเธอจะตายอย่างอนาถแม้แต่ฉันก็ช่วยเธอไม่ได้!”
“พี่…หมายความว่าอย่างไร?” ฮัวเยว่ถิง ถามอย่างสับสน
“เธอคิดว่าครอบครัวของถังชงเป็นครอบครัวเล็ก ๆ ธรรมดาใช่ไหม?”ฮัวเย่โหลวถาม
“ไม่ใช่เหรอ?” ฮัวเยว่ถิงถาม
“เป็นแบบนั้นจริงในอดีต! พวกเขาเป็นคนธรรมดาในครอบครัวเล็ก ๆ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว จำให้ขึ้นใจไว้เลยว่าตอนนี้ถังชงไม่สามารถหลอกใช้ได้ หรือทั้งตระกูลฮัวของเราก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เหมือนกัน!” ฮัวเย่โหลวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
เมื่อครู่นี้ฮัวกูเฟิงรู้ว่าฮัวเย่โหลวมาที่บ้านลูกสาวของเขา ดังนั้นเขาจึงรีบตามมาทันที เขาเพิ่งได้ยินสิ่งที่ฮัวเย่โหลวพูด
“เย่โหลว นายกำลังล้อเล่นหรือเปล่า ฉันตรวจสอบตระกูลถังแล้ว พวกเขาไม่มีภูมิหลังเลย” ฮัวกูเฟิงกล่าวด้วยความงุนงง
“อาสาม สามีของถังหว่านเป็นศิษย์ของสำนักโอสถและมีตำแหน่งเป็นเค่อชิงขอ
