บทที่ 448 ไปด้วยกันเถอะ
บริษัทคอลเลกชัน เอนเตอร์เทนเมนต์
ใกล้ปีใหม่แล้ว พนักงานบริษัทได้รับวันหยุด นอกเหนือจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสี่คนที่ยังไม่พร้อมที่จะกลับบ้านในช่วงปีใหม่ จางเหิง ผู้จัดการใหญ่ของบริษัทก็ไม่รีบร้อนที่จะกลับไปในวันหยุดยาว
เวลานี้จางเหิงยืนอยู่ในห้องฝึกอบรมอันกว้างขวางที่ชั้นหนึ่ง เขามองไปที่กลุ่มคนชายหญิงยี่สิบคนข้างหน้าด้วยความสับสนมึนงง
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสี่ที่อยู่ข้างหลังเขาก็จ้องมองไปยังกลุ่มคนทั้งยี่สิบเช่นกัน เมื่อพวกเขาตรวจสอบในเทปบันทึกจากกล้องวงจรปิดก็สามารถยืนยันได้ว่าไม่พบสิ่งใดผิดปกติ และไม่มีวี่แววว่าจะมีใครบุกรุกเข้ามาได้
แต่คนเหล่านี้เข้ามาได้อย่างไร?
“ผู้จัดการใหญ่ ประตูและหน้าต่างของบริษัทเราปิดหมดแล้วครับ เมื่อคืนผมเฝ้าดูจอมอนิเตอร์ของกล้องวงจรปิดตลอดแต่ก็ไม่เจออะไรผิดปกติ แถมตู้เทาก็ตรวจลาดตระเวนทั่วบริษัททุกสองชั่วโมง ตอนที่เปลี่ยนกะในตอนเช้า หวังเจี้ยนและเฉินเฟยก็ตรวจตราบริษัทอีกรอบแล้ว แต่ก็ไม่พบใครเข้ามาเลยครับ” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวัยกลางคนกล่าว
“หมายความว่าคนพวกนี้มาโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้?” จางเหิงสูดหายใจเข้าลึกและถามอย่างเคร่งเครียด
“ใช่ครับ พวกเราก็ไม่รู้เลย!” รปภ.วัยกลางคนกล่าวด้วยยิ้มขมขื่น
“เอาล่ะ ไปเถอะ!” จางเหิงพูดพลางโบกมือ
อันที่จริงเขาได้รับแจ้งจากโจวอี้แล้วว่าจะมีบางคนมาที่นี่ แต่วิธีการมาของคนเหล่านี้