นรู้สึกผ่อนคลายทันทีเมื่อได้ยินคำนี้
นี่มันง่ายมากที่จะจัดการกับพวกคนรับใช้ในคฤหาสน์ที่ไม่มีเจ้านายอยู่ เธอคิดว่าเธอสามารถจัดการบ้านให้เป็นระเบียบได้โดยไม่ต้องลืมตาเลยด้วยซ้ำ
“คุณเสร็จรึยัง ถ้าเสร็จแล้วออกไปเดินเล่นกับฉันหน่อย ฉันอิ่มแล้ว อยากเดินเล่นต่อ” จู่ ๆ เซี่ยหลู่ก็ปรากฏตัวออกมา
“ใกล้แล้ว” โจวอี้ตอบกลับ
“ประธานเซี่ย?” เนี่ยหยวนยืนขึ้นและจ้องมองที่เซี่ยหลู่อย่างโง่งม
เถิงเฉียนเหลียนเองก็ตกใจเช่นกัน
ไอดอล… เซี่ยหลู่?
ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?
เซี่ยหลู่มองไปที่เถิงเฉียนเหลียนและขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปที่เนี่ยหยวนและถามว่า “คุณเป็นใคร?”
“ผม…ผมชื่อเนี่ยหยวน ทำงานเป็นผู้จัดการในบริษัทจัดหาบุคลากรทำงานระดับสูง” เนี่ยหยวนไม่กล้าที่จะเอ่ยชื่อบริษัทของเขา เพราะเขารู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่คนระดับอย่างเซี่ยหลู่จะเคยได้ยินชื่อบริษัทเล็ก ๆ ของเขา ต่อให้กล่าวถึงไปก็ไม่มีความหมาย
“อืม!”
เซี่ยหลู่พยักหน้าอย่างเมินเฉย จากนั้นก็ชี้ไปที่เถิงเฉียนเหลียนแล้วถามว่า “เธอคนนี้เป็นแม่บ้านที่มาสมัครหรือเปล่า?”
“ใช่ครับ” เนี่ยหยวนกล่าวด้วยความเคารพ
“สวยเกินไป” เซี่ยหลู่พูดอย่างสบาย ๆ เธอหันไปมองโจวอี้ และรอยยิ้มสดใสก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่งดงามของเธอ
เธอถามขึ้นมาว่า “รับแม่บ้านที่สวยขนาดนี้ถ้าภรรยาดาราดังของคุณรู้ เธอจะไม่หึงเหรอ? เธอจะไม่ตำหนิคุณหรือไง?”
“เซี่ยหลู่ อย่าพูดไร้สาระ ถัง… เ
