บทที่ 440 ลูกค้าชายคนแรก
เมื่อถังป๋อได้ยินคำถามของจินชิงหลง สีหน้าของเขาก็แปลกไป
เขาครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็คิดไม่ออกว่าชายหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ เซี่ยหลู่คือใคร สุดท้ายเขาจึงส่ายหัวและพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น “พูดตามตรง ผมไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่การที่เขาสามารถทำให้เซี่ยหลู่เชื่อฟังได้ขนาดนั้น ผมคิดว่าภูมิหลังของชายคนนั้นคงไม่ธรรมดา”
“คนในร้านนี้น่าจะรู้?” จินชิงหลงถามอย่างรอบคอบ
“ก็จริง!” ถังป๋อตบหน้าผากตัวเองทันที
หลังจากนั้นไม่นาน พนักงานเสิร์ฟสองคนที่เสิร์ฟเครื่องดื่มก็เข้ามาในห้อง
“น้องสาวคนสวย ผมอยากจะขอบคุณสุภาพบุรุษที่ยืนข้างเจ้านายของคุณที่ช่วยผมไว้น่ะ แต่ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ช่วยบอกผมทีได้ไหม ถ้าผมเจอเขาอีก ผมจะได้แสดงความขอบคุณ” ถังป๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ขอโทษค่ะ ฉันเองก็ไม่รู้รายละเอียด ฉันรู้แค่นามสกุลของเขาคือโจว” พนักงานเสิร์ฟพูดเบา ๆ
“นามสกุลโจว?” ถังป๋อขมวดคิ้ว
“ชื่อของเขาคือ โจวอี้ ฉันได้ยินผู้จัดการพูดถึงเขาโดยบังเอิญค่ะ” พนักงานเสิร์ฟอีกคนพูด
โจวอี้?
เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
“คนสวย คุณโจวเป็นคนจังหวัดนี้เหรอ?” จู่ ๆ จินชิงหลงก็ถามขึ้น
“ไม่ค่ะ เพราะเขามาที่เซินเจิ้น เจ้านายของเราก็เลยพาเขามาที่นี่เพื่อทานมื้อเที่ยง” พนักงานเสิร์ฟยิ้ม
จินชิงหลงพยักหน้า
เขาเคยได้ยินชื่อ ‘โจวอี้’ เมื่อไม่นานมานี้
ตอนที่เขาไปเป็นแขกของตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง เขาได้ยินชื่อนี้จากเจิ้งซวง แน