บทที่ 429 คุณสมบัติพิเศษ
แม้พระราชวังต้องห้ามในยุคปัจจุบันจะไม่มีจักรพรรดิอาศัยอยู่เหมือนในอดีต แต่ในสายตาของชาวจีน มันยังคงเป็นสถานที่สำคัญไม่เปลี่ยนแปลง
ผู้หญิงสามคนยืนอยู่หน้าคฤหาสน์ซึ่งในซอยตรงข้ามกับกำแพงพระราชวังต้องห้าม
“ถังหว่าน เธอแน่ใจเหรอว่าเป็นที่นี่?” เจิ้งซวงถามด้วยสีหน้าแปลก ๆ
“ที่นี่แหละ”
ถังหว่านมองดูข้อมูลที่อยู่ในใบรับรองทรัพย์สินก่อนจะมองไปยังบ้านเลขซึ่งติดอยู่ตรงกำแพงสูงตรงหน้าเธอ
มีสิงโตหินสองตัวตั้งอยู่ข้างประตูซึ่งดูสมจริง ตรงหน้าเธอคือประตูสีชาดและตัวล็อกสีทองแดงสมัยเก่า
ถังหว่านหยิบกุญแจออกมาและไขตัวล็อกทองแดงนั้น
“ที่นี่จริงเหรอ?” ดวงตาของเจิ้งซวงเบิกกว้าง เธอยังคงรู้สึกตกใจ
เธอกินหม้อไฟกับถังหว่านตอนเที่ยง และบังเอิญว่าตอนบ่ายถังหว่านไม่มีอะไรทำ เธอจึงพากันไปชอปปิง และเมื่อเธอพบว่าซุนเหมิงซึ่งกำลังติดตามถังหว่านถือกระเป๋าใบเล็กอยู่ตลอด เธอจึงถามอย่างไม่ได้คิดอะไรมากว่าสิ่งของข้างในกระเป๋าคืออะไร จากนั้นท้ายที่สุดทุกคนก็มาลงเอยกันอยู่ตรงนี้
ตอนแรกเธอไม่เชื่อ
ในฐานะที่เธอเองก็เป็นสมาชิกของตระกูลใหญ่ เธอรู้ว่าการมีคฤหาสน์อยู่แถวนี้หมายความว่าอย่างไร
แต่ตอนนี้เธอรู้สึกมึนงงเหมือนโดนค้อนหินทุบ
เจิ้งซวงเดินตามถังหว่านผ่านประตูกำแพงขนาดใหญ่เข้าไป
ทั้งสนามขนาดใหญ่ ศาลาโบราณ ทะเลสาบเทียมที่อยู่ด้านในยิ่งทำให้เธอตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ พื้นที่คฤหาสน์ทั้งหมดนี้มีทางเข้
