ละส่งแก้วกาแฟในมือให้เธอ
“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่หิว” ถังหว่านพูดด้วยสีหน้าเฉยเมย
“ไม่หิวกาแฟ ถ้างั้นหิวข้าวมั้ย ผมสั่งอาหารไว้ที่โรงแรมหรูใกล้สถานีโทรทัศน์ ว่ากันว่าอาหารฝรั่งในโรงแรมนั้นน่ะอร่อยมาก” ซูเผิงถามด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ ฉันมีธุระ” ถังหว่านปฏิเสธอีกครั้ง
“ถังหว่าน ผมคิดว่าคุณไม่ควรปฏิเสธทุกคนไปซะหมดแบบนี้ เราต่างเป็นผู้ใหญ่ และรู้ว่าเราต้องการอะไร ผมชอบคุณ และต้องการศึกษาดูใจกับคุณเพื่อหวังที่จะได้มีชีวิตคู่ด้วยกัน ผมหวังว่าคุณจะให้โอกาสผมได้นะครับ” ซูเผิงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“ขอโทษนะ แต่ฉันไม่สนใจ” ถังหว่านเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินเลี่ยงอีกฝ่ายกลับไปที่ห้องรับรอง
“ถังหว่าน คุณคิดดี ๆ ก่อนดีไหม พ่อของผมเป็นผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ปักกิ่ง และแม่ของผมก็เป็นประธานกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นภูมิหลังของครอบครัวหรือความสามารถของผม ทุกอย่างล้วนโดดเด่นมาก ถ้าคุณยินดีที่จะให้โอกาสผม ผมสัญญาว่าอนาคตของคุณจะราบรื่นแน่นอน”
ซูเผิงเดินไปขวางถังหว่านอีกครั้ง
“คุณซู ฉันไม่สนใจคุณค่ะ ฉันไม่มีทางตกหลุมรักคุณ และฉันไม่สนใจภูมิหลังของครอบครัวคุณ ดังนั้นคุณอย่าเสียเวลากับฉันจะดีกว่า” ถังหว่านกล่าว
“ฮ่า!” ดวงตาของซูเผิงฉายแววเย็นชา จากนั้นก็หยิบกุญแจสองดอกออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้ถังหว่านแล้วพูดว่า “รถสปอร์ตมูลค่าหลายล้านหยวน และคฤหาสน์หรูแถวถนนวงแหวนตะวันออกที่สี่ ตราบใดที่คุณยินดีที่จะให้โอกาสผม พวกมั
