มัจฉาโกลาหลแหวกว่ายด้วยความเร็วสุดขั้ว วาดชั้นคลื่นทะลักสูง
มัจฉาโกลาหลตัวนี้มีตรวนหลายเส้นรัดพัน เบื้องหลังมีเรือลำใหญ่ซึ่งสลักอักขระไว้มากมายแล่นตาม
อักขระบนเรือลำนี้ต้านทานกฎแห่งแรงโน้มถ่วงในธารทมิฬ มีผู้ฝึกตนกลุ่มหนึ่งฉุดยื้อตรวนอยู่บนนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย
“อย่าปล่อยนะ!”
“หากจับมัจฉาโกลาหลตัวนี้ได้ หมื่นปีก็ไร้กังวลเรื่องทรัพยากร!”
“ตรวนขาดไปหนึ่งเส้น เร็วเข้า! เอามาอีกเส้น!”
ซ่า~
มัจฉาโกลาหลกระโดดขึ้นอย่างรุนแรง ประหนึ่งจะกระโจนสู่จักรวาลพร่างพราว ก่อนจะร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็วจนธารทมิฬสั่นสะท้าน ตลบคลื่นมหึมากวาดซัด และตรวนบนตัวมันก็แตกสลายไป
ยามเห็นคลื่นลูกมหึมากวาดเข้าหา สีหน้าของเจียงผิงอันก็แปรเปลี่ยนมหันต์ รีบเลี่ยงถอยทันที
ทว่านทีประหลาดอันสาดกระเซ็นนี้ใหญ่โตเกินไป เจียงผิงอันจึงโดนฟาดหน้าคะมำทันที
“พรวด!”
เจียงผิงอันรู้สึกประหนึ่งถูกดวงดาวพุ่งชน ปากกระอักโลหิต ร่างละล่องไปกับกระแสธาร
เจียงผิงอันประหลาดใจยิ่ง น ้าจากธารทมิฬนี่มันอะไรกัน ทำไมวารีทุกหยดต่างก็มีกฎแห่งแรงโน้มถ่วงน่าสะพรึงกลัวเพียงนี้
นี่ขนาดเขามีร่างกายแข็งแกร่ง ซ ้ายังบรรลุเคล็ดพลังแรงโน้มถ่วงและมีอัสนีหยินคุ้มกาย หากให้ผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการคนอื่นมาโดนแทน ร่างคงระเบิดแหลกไปแล้ว
“หมดกัน ปล่อยมัจฉานั่นหนีไปจนได้”
มัจฉาโกลาหลหายลับลงสู่ก้นสายธาร ปวงชนบนเรือล้วนผิดหวัง
“เหมือนจะมีผู้ฝึกตนคนหนึ่งโดนกวาดลงแม่น
