บทที่ 422 ถ่วงเวลา
เฮยซินมองคนทั้งสี่อย่างเย็นชา จากนั้นก็ชี้ไปที่จ้วงชิงแล้วเย้ยหยันว่า “มันเป็นไปไม่ได้ที่ไอ้หมอนี่จะออกมาจากเมืองจินหลิงโดยไม่มีศัตรูติดตามมา ดังนั้นการที่พวกแกทั้งสี่นำทางให้เขามาที่นี่ มันก็ไม่ต่างอะไรจากเผยตำแหน่งว่าเราทั้งหมดอยู่ที่ไหน พวกแกเป็นคนนำศัตรูมาหาเรา!”
ใช่!
ทั้งสี่คนเข้าใจแล้วและกำลังเสียใจ
ศัตรูที่สามารถฆ่าอู่จ้านเผิงและบังคับให้เฮยซินหนีออกจากเมืองจินหลิงมาพร้อมกับพวกเขาคือบุคคลที่ทรงพลังมาก
และตอนนี้เป็นเพราะพวกเขาเอง ศัตรูจึงไล่ตามมาถูก
เกรงว่าสถานการณ์ถัดจากนี้จะต้องเลวร้ายมากแน่นอน
บางทีพวกเขาทั้งหมดอาจจะตายอยู่ที่นี่
ทั้งสี่คนหันหน้ามองกันก่อนจะมองไปที่จ้วงชิงด้วยสายตาเกลียดชัง ทันใดนั้นพวกเขาก็รู้สึกว่าไอ้สารเลวนี้ควรถูกฆ่าตายไปพร้อมกับอู่จ้านเผิง!
“ฉัน……” จ้วงชิงก้าวถอยหลังไปสองก้าว สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัว
ทันใดนั้น บนกำแพงโดยรอบและบนหลังคาก็ปรากฏคนมากมายราว ๆ สามสิบคน
คนเหล่านี้ปลดปล่อยกลิ่นอายที่แข็งแกร่ง
สีหน้าของเฮยซินยิ่งดูย่ำแย่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ศีรษะที่เปื้อนเลือดหลายหัวถูกโยนเข้ามา ดวงตาของเขาก็ปะทุขึ้นด้วยจิตสังหาร
ศีรษะเหล่านี้เป็นของคนที่เขาเพิ่งส่งออกไปให้ตรวจสอบบริเวณโดยรอบ
เหล่าคนของเขาที่เพิ่งตายไปนั้น คนที่อ่อนแอที่สุดเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับผู้เชี่ยวชาญยุทธ์ขั้นปลาย และหลายคนอยู่ในระดับกึ่งปรมาจารย์
“เกาเทียนเซีย
