บทที่ 420 เป็นแค่เพื่อน?
หญิงอ้วนถูกคนของเกาเทียนเซียงขวางเอาไว้ เธอถึงกับสาปแช่งออกมาด้วยความโกรธจัด
“ให้เธอเข้ามา!” เกาเทียนเซียงโบกมือ
“พวกคุณเป็นใคร พวกคุณมาทำอะไรกันที่นี่ ทำไมกำแพงฝั่งบ้านของฉันถึงพังแบบนี้ล่ะ!” หญิงอ้วนพุ่งมาข้างหน้า เธอชี้ไปที่เกาเทียนเซียงและตะโกนออกมา แต่เสียงของเธอก็เงียบลงทันทีที่สายตาของเธอเหลือบไปเห็นศพที่ถูกวางไว้ข้าง ๆ
เธอถึงกับตกใจจนก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว และลงเอยด้วยการล้มพับนั่งลงบนพื้นด้วยสีหน้าซีดเซียว
เกาเทียนเซียงโบกมือให้ชายหนุ่มที่ถือกระเป๋าหนังสีดำอยู่ไม่ไกล ชายหนุ่มคนนั้นวางกระเป๋าหนังสีดำไว้ข้างหน้าหญิงอ้วนแล้วเปิดมันออกมา
กระเป๋าใบนี้มีธนบัตรมากมาย
“มีเงินสดอยู่ในกระเป๋าใบนี้หนึ่งล้านหยวน ทั้งหมดนี้ถือว่าเป็นค่าชดใช้ให้คุณ นอกจากนี้ เราจะจัดคนมาทำความสะอาดสถานที่นี้ และปรับปรุงสถานที่ที่เสียหายให้ด้วย คุณรับเงื่อนไขนี้ได้ไหม?” เกาเทียนเซียงถาม
“ฉัน…”
“แต่แน่นอนว่าคุณต้องลงนามในข้อตกลงการรักษาความลับด้วย และถ้าหากคุณละเมิดข้อตกลงด้วยการแพร่งพรายสิ่งที่คุณเห็นที่นี่ในวันนี้ออกไป คุณจะถูกลงโทษตามกฎหมาย” เกาเทียนเซียงกล่าวอีกครั้ง
“พวกคุณเป็นใคร?” หญิงอ้วนถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“เราเป็นคนจากรัฐบาล และคนที่ถูกฆ่าตายพวกนี้ล้วนเป็นอาชญากรที่เราต้องการตัว” เกาเทียนเซียงกล่าว
“ได้ ๆ ฉันสัญญา ฉันสัญญาว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กับใครแน่นอน!” หญิงอ